Kliknij tutaj aby dowiedzieć się więcej o przeszczepie włosów metodą FUE.

Dr n. med. Jerzy Kolasiński w 2018 roku jako pierwszy Polak otrzymał prestiżową nagrodę Platinum Follicle Award przyznawaną za znaczący wkład w rozwój i dokonania w dziedzinie nauki oraz edukacji na rzecz International Society of Hair Restoration Surgery. Nagroda jest zwieńczeniem 34-letniej pracy dr Kolasińskiego w obszarze chirurgii odtwórczej włosów.

Przeszczep włosów – o zabiegu

Przeszczep włosów jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na uzupełnieniu ubytków włosów w miejscach, które uległy wyłysieniu, lub w których owłosienie uległo znacznemu przerzedzeniu. Wykonywany jest z następujących powodów:

• Łysienie androgenowe u mężczyzn
• Łysienie androgenowe u kobiet
• Łysienie pourazowe
• Łysienie po oparzeniach
• Łysienie po napromieniowaniu
• Łysienie spowodowane stanami zapalnymi skóry głowy – po ich wyleczeniu
• Blizny pooperacyjne
• Uzupełnienie zabiegów rekonstrukcyjnych skóry owłosionej głowy
• Ubytki owłosienie w okolicy brwi, rzęs, wąsów i brody
• Ubytki owłosienia okolicy łonowej
• Rekonstrukcja owłosienia klatki piersiowej u transwestytów

Przeszczep włosów został pierwszy raz opisany w 1959 roku przez amerykańskiego lekarza Normana Orentreicha, który powszechnie jest uznawany za pioniera tej dziedziny chirurgii w świecie.

Przeszczepy włosów stosowane przez Orentreicha miały średnicę 4-5 mm i w dzisiejszej ocenie dawały mało estetyczny efekt.

W 1981 roku Rolf Nordsrtom jako pierwszy w świecie opisał zastosowanie mikroprzeszczepów. Pozwoliły one na znaczną poprawę efektów estetycznych leczenia.

W 1984 roku Headington jako pierwszy opisał zespoły mieszkowe – follicular units. W latach 90-tych XX wieku operacje z zastosowaniem zespołów mieszkowych zyskały coraz większą popularność i dziś stanowią jedną z czołowych metod wykonywania operacji przeszczepu włosów.

W 1984 roku jako pierwszy w Polsce zabieg przeszczepu włosów wykonał dr Jerzy Kolasiński.

Zabieg przeszczepu włosów polega na pobraniu fragmentu skóry owłosionej z tylnej okolicy głowy, jego pocięciu na drobne przeszczepy zawierające pojedyncze zespoły mieszkowe (FU), a następnie wszczepieniu ich w okolice wyłysiałe.

Mikroskopowy obraz naturalnego wzrostu włosów w postaci zespołów mieszkowych (Follicular Units).

W ostatnich latach coraz większą popularnością cieszy się metoda FUE (follicular units extraction).

Jej odmienność od klasycznej metody polega na tym, że w pierwszej fazie pobierane są z tyłu głowy pojedyncze zespoły mieszkowe. Dalsze etapy zabiegu przebiegają podobnie.

Zdjęcia przed i po
Przeszczep włosów

Zobacz galerię

Kto jest najlepszym kandydatem do zabiegu przeszczepu włosów

Zabieg przeszczepu włosów może poprawić zarówno Twój wygląd jak i Twoje samopoczucie, co nie znaczy, że będziesz wyglądać idealnie i że zmieni się stosunek innych osób do Ciebie.

Zanim podejmiesz ostateczną decyzję przemyśl dokładnie swoje oczekiwania i przedyskutuj je z naszym chirurgiem.

Czytaj dalej: Kto jest najlepszym kandydatem do zabiegu przeszczepu włosów

Wypadanie włosów u mężczyzn

Najczęstszym rodzajem łysienia u mężczyzn jest łysienie androgenowe. Jego przyczyna nie jest dokładnie poznana, choć decydującą role odgrywają tu predyspozycje genetyczne. Drugim, niezmiernie ważnym czynnikiem wyzwalającym ten proces jest obecność aktywnej formy hormonu męskiego testosteronu zwanego dihydrotestosteronem (DHT).

Czytaj dalej: Wypadanie włosów u mężczyzn

Wypadanie włosów u kobiet

Proces łysienia u kobiet zdarza się zdecydowanie rzadziej. Jest to wynikiem ochronnego działania hormonów żeńskich – estrogenów. Stąd najczęściej łysienie u kobiet występuje po okresie menopauzy. Rzadko jednak doprowadza ono do takich ubytków owłosienia jak u mężczyzn. U kobiet mamy najczęściej do czynienia z różnego stopnia przerzedzeniem włosów w okolicy centralnej głowy przy zachowanym owłosieniu w okolicy czołowej.

Często proces ten jest spowodowany miniaturyzacją (zmniejszeniem średnicy włosów) w tych okolicach głowy.

Czytaj dalej: Wypadanie włosów u kobiet

Ryzyko związane z wykonaniem operacji przeszczepu włosów

Przeszczep włosów jest zabiegiem bezpiecznym. Wyjątkowo rzadko dochodzi do ograniczonej infekcji skóry głowy. Po rozległych zabiegach może wystąpić osłabienie czucia skóry głowy. Ma ona najczęściej przejściowy charakter.

W przeszłości zabieg dotyczący części czołowej powodował obrzęk czoła i powiek. Obecnie, dzięki zastosowaniu odpowiedniego znieczulenia obrzęk czoła wystepuje niezmiernie rzadko.

Planując operację przeszczepu włosów

Podczas wstępnej konsultacji nasz chirurg oceni ogólny stan Twego zdrowia oraz zaproponuje leczenie chirurgiczne na podstawie badania Twojej głowy.

Pamiętaj przekazać chirurgowi swoje oczekiwania. Na podstawie badania chirurg oceni czy są one realne. Udzieli Ci także pełnej informacji na temat stosowanych metod korekcji .

Otrzymasz również informację na temat przewidywanego znieczulenia oraz kosztów leczenia.

Pamiętaj poinformować chirurga o tym jakie zażywasz lekarstwa lub witaminy, czy jesteś osobą palącą.

Jak przygotować się do operacji przeszczepu włosów

Nasz chirurg udzieli Ci pełnej informacji dotyczącej przygotowania do operacji. Pamiętaj unikać zażywania Aspiryny na 10 dni przed operacją. Ze względów estetycznych wskazane jest zapuszczenie dłuższych włosów. Pomogą one łatwiej zakryć wczesne ślady działalności chirurgicznej.

Głowę należy umyć rano w dniu operacji lub wieczorem w dniu poprzednim.

Na zabieg możesz przyjechać własnym autem. Nie ma przeciwwskazań by prowadzić samochód w następnym dniu.

Rodzaj znieczulenia przy operacjach przeszczepu włosów

Zabieg przeszczepu włosów wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Podczas podawania znieczulenia możesz odczuwać niewielkie pobolewania w miejscu iniekcji oraz wzmożone bicie serca. Jest ono spowodowane dodatkiem niewielkiej ilości adrenaliny, która zdecydowanie przedłuża czas działania znieczulenia oraz  zmniejsza krwawienie podczas zabiegu. Przed zabiegiem otrzymasz doustnie lek uspokajający. Pozwoli on na obniżenie poczucia niepokoju przed i podczas operacji.

Operacja przeszczepu włosów

Sposób rozmieszczenia przeszczepów, ich rodzaj  i liczba uzależnione są od rozmiarów łysiny, barwy i charakterystyki włosów.

Zabieg rozpoczyna się od pobrania fragmentu skóry owłosionej z bocznych i tylnej okolicy głowy. Ma on najczęściej kształt paska o szerokości ok. 1 cm i długości kilku centymetrów (zależnie od planowanej liczby przeszczepów).

Miejsce pobrania jest zszywane szwem ciągłym. Naturalną konsekwencją zabiegu jest blizna przebiegająca poziomo dzięki czemu dość łatwo można ją ukryć pomiędzy włosami. Zależnie od rodzaju skóry głowy blizna może mieć szerokość od 1 mm do 3 mm. Stosowana obecnie technika TC pozwala na zminimalizowanie szerokości blizny oraz powoduje, że część włosów wyrasta przez bliznę. Dzieki temu blizna jest mniej widoczna.

W przypadku zastosowania metody FUE poszczególne zespoły mieszkowe są pobierane indywidualnie przy użyciu mikropunchów. W tym celu cała okolica tylna głowy jest golona, a następnie znieczulana. Tą metodą pobiera się do 2000 przeszczepów w czasie jednej operacji.

Po zabiegu pozostają niewidoczne, rozsiane blizenki.

Metoda FUE ma zastosowanie u osób, które maja zamiar strzyc bardzo krótko włosy, oraz przy korekcji linijnych blizn skóry owłosionej głowy.

Metoda jest bardzie czasochłonna stąd jej cena jest znacznie wyższa od ceny metody klasycznej.

Jeśli stosuje się technikę tradycyjną wówczas pobrany pasek skóry jest krojony przez doświadczonego technika na mikroskopijnej wielkości przeszczepy zawierające pojedyncze zespoły mieszkowe.

Dzięki ogromnemu doświadczeniu zespołu naszej kliniki wykonujemy jednorazowo bardzo rozległe zabiegi – do 3000 przeszczepów podczas jednej sesji. Taki rozmiar zabiegu pozwala na pokrycie przeszczepami nawet bardzo rozległych łysin. Najczęściej wykonywane są operacje po 1500-2000 przeszczepów.

Dokładną liczbę przeszczepów określa chirurg na podstawie badania pacjenta.

Ogromną zaletą dużych sesji jest znacznie lepsze wykorzystanie okolicy dawczej, znaczna oszczędność czasu jaki pacjent musi poświęcić na leczenie (to co inni wykonują podczas dwóch, trzech operacji my przeprowadzamy jednorazowo ! )

Najbardziej czasochłonną częścią zabiegu jest wkładanie przeszczepów w okolicę biorczą.

Zespół naszej kliniki wypracował własną technikę wszczepiania zwaną  four-hand-stick-and-place.

Jest ona aktualnie najszybszym sposobem na świecie wykonywania zabiegu przeszczepu włosów.

Potwierdziły to liczne porównania z innymi sposobami wykonywania zabiegu.

Dzięki tej technice przeciętny czas trwania operacji, podczas której wykonuje się 1000 przeszczepów trwa 1,5-2 godziny, 1500 przeszczepów – 2,5-3 godzin, 2000 przeszczepów – 3-4 godzin i 3000 przeszczepów 4-5 godzin.

Tak wyraźne skrócenie czasu zabiegu nie tylko znacznie podnosi komfort pacjenta ale znacząco wpływa na żywotność przeszczepów.

Zabiegi wykonywane techniką FUE trwają znacznie dłużej i często zajmują cały dzień z przerwą na obiad.

Po operacji przeszczepu włosów

Bezpośrednio po rozległej operacji na głowę zakładany jest opatrunek. W przypadku mniejszych operacji głowa pozostaje bez opatrunku.

Po rozległych zabiegach pacjent najczęściej pozostaje jedną dobę w klinice. W przypadku mniejszych zabiegów pacjent może wrócić do domu po 2 godzinach od operacji.

W godzinach wieczornych może być odczuwalny umiarkowany ból głowy. Najczęściej doustne leki przeciwbólowe wystarczają by złagodzić te dolegliwości.

Następnego dnia rano, opatrunek jest zdejmowany, pacjent otrzymuje szczegółowe zalecenia pooperacyjne i bez opatrunku opuszcza klinikę.

Nie ma przeciwwskazań by w tym dniu prowadzić samochód lub odbyć podróż samolotem.

W pierwszych dniach po operacji może wystąpić obrzęk czoła i powiek. Stosowanie zimnych kompresów, a w uzasadnionych przypadkach niewielkich dawek leków sterydowych pozwala na złagodzenie tej reakcji.

Najczęściej po 14 dniach ma miejsce kontrola w klinice. Zdejmowany jest wówczas szew z tyłu głowy.

Powrót do normy

Okres powrotu do pełnej sprawności wynosi od kilku do kilkunastu dni.

W zależności od rodzaju pracy możesz do niej powrócić po jednym do dwóch tygodni.

Nasz chirurg poinformuje Cię kiedy będziesz mógł rozpocząć ćwiczenia fizyczne.

Po upływie tygodnia od zabiegu zaczną odpadać strupki pokrywające przeszczepy. Stosowanie wówczas masaży z użyciem oliwki dziecięcej znacznie przyspiesza ten proces, a jednocześnie zmniejsza uczucie swędzenia skóry głowy. Nasz chirurg dokładnie omówi z Tobą zasady pielęgnacji okolicy operowanej.

Przeszczepione włosy wypadają najczęściej w ciągu dwóch tygodni po operacji. Jest to spowodowane szokiem operacyjnym, który powoduje przejście mieszków włosowych w fazę zwaną telogenem.

Nowe włosy zaczynają rosnąć po upływie trzech miesięcy. Szybkość wzrostu wynosi najczęściej 1 cm na miesiąc. Stąd zauważalnych efektów możesz  spodziewać się po upływie 5-6 miesięcy.

W przypadku wykonywania przeszczepów w obszarze głowy o przerzedzonym owłosieniu może wystąpić również zjawisko umiarkowanego wypadania dotychczas rosnących włosów. Aby ograniczyć tę reakcję zalecane jest stosowanie przed zabiegiem 2-5% Regainy (Loxonu) i ewentualnie Propecji. Uzasadnione jest również takie leczenie  po operacji. Nasz chirurg dokładnie omówi z Tobą zasady postępowania w takich sytuacjach.

Blizna pooperacyjna będzie początkowo twardsza i różowa. W ciągu kilku miesięcy blizna mięknie i staje się blada. Mimo, że zawsze po operacji pozostaje blizna, jednak jej kierunek i lokalizacja powodują, że jest najczęściej niezauważalna.

Należy pamiętać, że na proces leczenia składają się wielokrotnie dwie- trzy operacje. Jeśli bowiem podczas pierwszego zabiegu pokryta zostanie cała łysina, to dzięki kolejnemu zabiegowi uzyskuje się jednak lepszą gęstość wzrostu włosów.

Podczas konsultacji wstępnej nasz chirurg poinformuję Ci o założeniach dotyczących leczenia, w tym o liczbie planowanych zabiegów.

Twój nowy wygląd

Dla większości pacjentów wynik operacji przeszczepu włosów stanowi powód do sporej satysfakcji.

Wielu z nich podkreśla  znaczną poprawę samopoczucia i relacji z innymi osobami.

TC – Trichophytic Closure

Najnowszy sposób szycia miejsca dawczego po pobraniu paska skóry do przeszczepu włosów.

Zalety:

• wąska blizna
• wzrost włosów poprzez bliznę
• mało widoczna, estetyczna blizna
• możliwość krótkiego strzyżenia włosów w okolicy dawczej

Technika TC jest z powodzeniem stosowana w Klinice Kolasiński

Mało widoczna, estetyczna blizna po zeszyciu okolicy dawczej najnowszą techniką TC

Twoja decyzja dotycząca zabiegu przeszczepu włosów ma charakter osobisty i powinna wypływać z własnych potrzeb. Najważniejsze jest Twoje samopoczucie. Jeśli operacja spełni Twoje oczekiwania wówczas można mówić o pełnym sukcesie.

Wskazania do przeszczep włosów z innych części ciała

Zabieg BHT wykonuje się najczęściej w następujących sytuacjach:

• uzupełnienia efektów poprzednio wykonanego zabiegu przeszczepu włosów w sytuacji wyczerpania okolicy dawczej na głowie
• planowanego niewielkiego zabiegu przeszczepu w okolicy brwi, wąsów lub brody
• korekcji blizn na głowie w tym po poprzednio wykonanych zabiegach przeszczepu włosów metodą „strip”

Najlepszymi kandydatami do zabiegu BHT są pacjenci z obfitym zarostem w takich okolicach jak broda, tors, plecy lub kończyny.

Body Hair Transplant – Technika zabiegu

Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.

Włosy w okolicy dawczej są strzyżone na długość 1-2 mm.

Operator  używa  lup o znacznym powiększeniu obrazu.

Przy użyciu specjalnego instrumentu pojedyncze zespoły mieszkowe (FU) są wypreparowywane z obszaru skóry owłosionej i przenoszone do pojemników wypełnionych płynem konserwującym o obniżonej temperaturze.

Miejsca po pobraniu są pokrywane opatrunkiem z maścią antyseptyczną.

Okolica dawcza goi się najczęściej w ciągu 5-7 dni z pozostawieniem niewidocznych śladów.

Przeszczepy są umieszczane w obszarze wyłysiałym (biorczym) z użyciem znanej techniki four-hand-stick-and-place.

Zalety techniki BHT

• rozszerzenie możliwości  techniki przeszczepu włosów poprzez wykorzystanie okolic dawczych, które dotychczas nie były brane pod uwagę

• możliwość korekcji blizn na głowie bez konieczności tworzenia nowych blizn w tej okolicy ciała
• możliwość korygowania  blizn wargi górnej u mężczyzn z zastosowaniem włosów o takiej samej strukturze pobranych z brody

• pozostawienie minimalnych, najczęściej niewidocznych  śladów w okolicy dawczej
• wykorzystanie do przeszczepu włosów, które w świadomości pacjenta były dotychczas traktowane jako bezużyteczne lub wręcz „niechciane”

Wady techniki BHT

• nieco odmienny charakter włosów od tych  rosnących na głowie
• konieczność znieczulenia rozległych obszarów okolicy dawczej
• umiarkowany dyskomfort okolicy dawczej po pobraniu przeszczepów

Liczba przeszczepów stosowanych przy zabiegach transplantacji włosów jest ograniczona z powodu limitowanych możliwości okolicy dawczej na głowie. Zastosowanie przeszczepów pobranych z innych okolic ciała rozszerza możliwości tej techniki bez pozostawienia widocznych śladów ingerencji chirurgicznej.

Terapia osoczem bogatopłytkowym PRP (Platelet Rich Plasma) opiera się na wiedzy, doświadczeniach oraz technologiach Medycyny Regeneracyjnej.

Zastosowanie osocza pozwala uzyskać naturalną rewitalizację i regenerację skóry oraz włosów przy wykorzystaniu elementów uzyskanych z własnej krwi. Najważniejszą rolę w procesie odmładzania, gojenia i regeneracji odgrywają płytki krwi. Są one jednym ze składników krwi, a po jej odpowiednim przygotowaniu, odwirowaniu, uzyskiwany koncentrat zawiera kilkukrotnie większą ilość płytek niż krew bazowa. Osocze bogatopłytkowe poprzez uwalniane czynniki wzrostu ma wpływ na uzyskanie efektów regeneracyjnych skóry, poprawienie jej ukrwienia, odżywienie, odnowę poprzez stymulację komórek macierzystych oraz pobudzanie fibroblastów do produkcji nowego kolagenu. Dzięki tym działaniom skóra staje się bardziej elastyczna, jędrna, rozjaśniona i odmłodzona.

Osocze bogatopłytkowe od wielu lat stosowane jest w chirurgii rekonstrukcyjnej, ortopedii i stomatologii. W medycynie estetycznej znane jest od 2004 roku.

Jakie czynniki wzrostu zawarte w osoczu bogatopłytkowym mają wpływ na regenerację skóry i włosów?

Osocze bogatopłytkowe jest materiałem autologicznym, pochodzącym od pacjenta, czyli uzyskiwanym z własnych tkanek. Jest bezpieczne, nie daje działań niepożądanych i nie wywołuje uczuleń.

Do najważniejszych czynników wzrostu zawartych w płytkach krwi zaliczamy:

• Transformujący czynnik wzrostu-beta, TGF-b wspomagający więź międzykomórkową, nadający skórze jędrność i elastyczność.
• Płytkowy czynnik wzrostu PDGF stymulujący wzrost drobnych naczyń krwionośnych i naczyń włosowatych oraz wpływający na odnowę komórek skóry i naskórka.
• Naskórkowy czynnik wzrostu EGF stymulujący wzrost i różnicowanie komórek oraz produkcję własnego kolagenu.
• Czynniki wzrostu Fibroblastów FGF stymulujące powstawanie nowych naczyń krwionośnych oraz wspomagające wzrost komórek.

Czynniki wzrostu uwolnione z koncentratu płytek krwi pobudzają procesy regeneracji tkanek, stymulują fibroblasty do tworzenia nowego kolagenu, wspomagają procesy tworzenia się nowych naczyń krwionośnych oraz aktywują mezenchymalne multipotencjalne komórki macierzyste.

Jak przygotowuje się osocze bogatopłytkowe?

W dniu terapii pobierana jest krew pacjenta w ilości od 20 do 40 ml do specjalnej probówki wypełnionej preparatem przeciwkrzepliwym. Następnie uzyskaną próbkę krwi odwirowuję się w specjalnej wirówce z odpowiednimi parametrami, czasem wirowania i ilością obrotów na minutę. Następnie do kolejnych dwóch przygotowanych wcześniej strzykawek odsącza się najpierw kilka ml osocza tzw. ubogopłytkowego (PPP), a następnie kilka ml osocza bogatopłytkowego. Do obu strzykawek dodaje się w odpowiedniej ilości czynnika aktywującego.

Jakie są wskazania i przeciwwskazania do zastosowania terapii osoczem bogatopłytkowym?

Ze względu na działanie regeneracyjne i stymulujące proces odnowy skóry, osocze można podawać w obrębie różnych obszarów skóry ciała człowieka, a szczególnie tam, gdzie widoczne są oznaki procesu starzenia. Można ostrzykiwać skórę twarzy, szyi, dekoltu oraz dłonie. Bardzo często podaje się go również w obręb skóry owłosionej głowy w celu poprawy stanu włosów, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.

Przeciwwskazania do terapii osoczem bogatopłytkowym dzielimy na dwie grupy:

przeciwwskazania bezwzględne, takie jak: choroby krwi, choroby nowotworowe, leczenie preparatami zmniejszającymi krzepliwość krwi.
do przeciwwskazań względnych, czyli tymczasowych, należą: krwawienie miesiączkowe, ciąża, okres karmienia piersią, przeziębienia, choroby miejscowe skóry, stany zapalne i infekcje.

Jak przebiega proces leczenia?

Uzyskane osocze podaje się w miejsca przeznaczone do leczenia w formie klasycznej techniki mezoterapii, nakłuwając skórę płytko w niewielkich odstępach, bądź w postaci liniowej wypełniając zmarszczki, fałdy czy bruzdy skórne. W przypadku leczenia łysienia osocze podaje się nakłuwając całą powierzchnię owłosioną głowy w odstępach 2-3 cm.

Zazwyczaj zabieg nie wymaga znieczulenia. Można jednak skorzystać ze znieczulenia miejscowego lub przewodowego i odpowiednio wcześniej nałożyć na skórę maść znieczulającą Emla.

Cały zabieg trwa około 30 do 45 minut.

Wykonywany jest jednorazowo i może być powtarzany co 6-12 miesięcy. Można również wykonać go w serii 3 lub 4 zabiegów w odstępach czasowych 4 do 6 tygodni.

Bezpośrednio po zabiegu skóra leczona może być lekko obrzęknięta, obolała i napięta. W miejscach iniekcji mogą pojawić się zasinienia, które ustępują w ciągu 7 do 10 dni.

Przez okres kilku do kilkunastu godzin w miejscu podania, szczególnie w okolicach skóry owłosionej głowy, wyczuwalne są zgrubienia, które można delikatnie rozmasować.

Regeneracja i odnowa skóry jest procesem wymagającym czasu stąd efekty zastosowanej terapii osoczem bogatopłytkowym możemy ocenić dopiero po okresie 3-6 miesięcy.

Pobieranie krwi pacjenta do probówki wypełnionej preparatem przeciwkrzepliwym

Uzyskana krew żylna przelewana do pojemnika

Krew w pojemniku, gotowa do odwirowania

Strzykawki z bogato i ubogopłytkowym osoczem gotowe do podania

Podskórne podawanie osocza w obrębie skóry owłosionej głowy

Oprócz powszechnie stosowanego zabiegu przeszczepu włosów wielokrotnie w leczeniu ubytków owłosienia na głowie stosuje się inne zabiegi chirurgiczne takie jak:

• wycięcie blizny
• redukcja łysiny – scalp reduction
• wszczepienie extendera
• plastyka z użyciem płatów skórnych
• rekonstrukcja skóry owłosionej z użyciem ekspandera

Zabiegi te często uzupełniane są przeszczepem włosów. Od doświadczenia i wiedzy chirurga zależy dobór odpowiedniej metody leczenia do istniejącego ubytku owłosienia na głowie.

Wycięcie blizny

Stosowane jest najczęściej w przypadku leczenia niewielkich zmian na głowie.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.
Niezmiernie ważna jest tutaj wystarczająca przesuwalność skóry głowy.
Planując kierunek cięcia chirurg musi uwzględnić kierunek wzrostu włosów oraz okolicę głowy, w której przeprowadzana będzie korekcja.
Po zabiegu najczęściej pacjent wraca do domu.
Podczas kontrolnej wizyty w 7-10 dniu po zabiegu zdejmowane są szwy.
Blizna po zabiegu jest początkowo różowa i wąska. W ciągu kolejnych miesięcy blednie. Może też ulec pewnemu poszerzeniu.

Redukcja łysiny

Jako pierwszy w świecie określenie to wprowadził w 1978 roku Sparkuhl. Metoda redukcji łysiny zyskała powodzenie w latach 70-tych XX wieku. Jej propagatorami byli Blanchard, Kim, Stough, Webster i Unger.

W Polsce pierwszym, który przeprowadzał te zabiegi w latach 80-tych XX wieku był Dr Jerzy Kolasiński.

Zabieg redukcji łysiny stosowany jest najczęściej w leczeniu łysienia androgenowego i polega na wycięciu fragmentu łysiny centralnej. Stosowane są różne formy wycięć zależne od kształtu i rozmiaru łysiny.

Zabieg przeprowadzany jest najczęściej w znieczuleniu miejscowym. Przy jego użyciu można często zredukować nawet rozległe łysiny.

Efekt zabiegu jest widoczny bezpośrednio po jego zakończeniu.

Wadą scalp reduction jest pozostawienie widocznej blizny oraz trwające dwa- trzy dni dolegliwości bólowe.

W przypadku dobrej tolerancji przez pacjenta, zabieg jest powtarzany co dwa- trzy miesiące. Dzięki temu można nie tylko zmniejszyć łysinę centralną, ale również znacznie ograniczyć liczbę wykonywanych przeszczepów włosów. Redukcja łysiny jest bowiem integralną częścią leczenia odtwórczego owłosienia na głowie i często jest kojarzona z przeszczepem włosów.

Zastosowanie przeszczepu włosów po zakończonych zabiegach scalp reduction pozwala nie tylko na odtworzenie owłosienia w okolicy czołowej ale także na pokrycie blizny po redukcji przeszczepami, co czyni ją niewidoczną.

Zabieg scalp reduction połączony z plastyką z użyciem płatów zakończony zabiegiem przeszczepu włosów, pozwala na zlikwidowanie nawet bardzo rozległej łysiny.

Wszczepienie extendera

Extender jest rodzajem czasowego implantu wszczepianego pod skórę łysiny celem jej redukcji. Wynaleziony i spopularyzowany przez Patricka Frechet składa się z taśmy elastycznej oraz z rzędu haczyków metalowych po obu jej stronach. Extender umieszcza się w pozycji rozciągniętej, pod skórą. Następnie w ciągu 4-6 tygodni implant kurczy się co powoduje rozciąganie skóry owłosionej po obu stronach łysiny.

Podczas kolejnego zabiegu extender jest usuwany, część łysiny wycinana, a ubytek pokrywany rozciągniętą skórą owłosioną. Zabieg można powtarzać wielokrotnie, aż do momentu całkowitej redukcji łysiny.

Podobne działanie do wyżej opisanego ma nić silikonowa zwana szwem Nordstroma. Wynaleziony przez finskiego chirurga Rolfa Nordstroma szew ma zastosowanie nie tylko w redukcji łysiny, ale też w korekcjach blizn różnych okolic ciała.

Plastyka z użyciem płatów skórnych

W przypadku korekcji rozleglejszych ubytków, zlokalizowanych szczególnie na szczycie głowy stosuje się różnego rodzaju plastyki skóry z użyciem płatów skórnych. Zabieg jest wykonywany jedno- lub dwu czasowo i pozwala tak dopasować lokalizację blizn i kierunek włosów, że ślady ingerencji chirurgicznej są mało widoczne.

Ten rodzaj operacji jest również stosowany w przypadku wycięć zmian nowotworowych zlokalizowanych w skórze owłosionej głowy.

Leczenie wymaga często pokrycia blizn przeszczepami włosów.

Rekonstrukcja skóry owłosionej z użyciem ekspandera

Ze względu na ograniczone zastosowanie klasycznej plastyki z użyciem płatów skórnych coraz częściej wykonuje się operacje rozciągania skóry owłosionej za pomocą ekspanderów.

Ekspander jest rodzajem implantu wszczepianego pod skórę owłosioną głowy w otoczeniu blizny lub ubytku płaszczyznowego skóry głowy. W ciągu kolejnych tygodni ekspander jest dopełniany solą fizjologiczną poprzez iniekcje przezskórne. Wytwarza się coś w rodzaju sztucznego guza. Jego objętość powoduje rozciągnięcie pokrywającej go skóry.

W drugim etapie leczenia wycinany jest zasadniczy ubytek (blizna), a defekt pokrywany rozciągniętą skórą owłosioną. Często pierwszy zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, a drugi w znieczuleniu ogólnym.

Leczenie wiąże się z ryzykiem infekcji i martwicy skóry. Nadto deformacja głowy w trakcie leczenia może być trudna do ukrycia.

Ostateczny efekt leczenia wielokrotnie rekompensuje wielomiesięczny trud lekarza i pacjenta.

Ze względu na swój charakter i możliwość wystąpienia powikłań leczenie z użyciem ekspandera jest zarezerwowane do operacji korekcyjnych rozległych blizn skóry głowy spowodowanych urazem mechanicznym, oparzeniem lub okaleczającym zabiegiem chirurgicznym.

Podczas konsultacji nasz chirurg dokładnie wyjaśni Ci na czym polegają poszczególne operacje i z jakim ryzykiem się wiążą.

Operację przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym i tylko w wyjątkowych przypadkach leczenia łysienia pourazowego u dzieci stosuje się znieczulenie ogólne. Najczęściej materiał biorczy pobiera się w postaci jednego paska długości 10-12 cm i szerokości 1,5-2 cm. Jego długość i szerokość uzależniona jest od liczby potrzebnych przeszczepów. Włosy rosną w postaci zespołów mieszkowych (follicular units), dlatego dzieląc uzyskany pasek na pojedyncze przeszczepy, należy zachować ten podział. Po znieczuleniu miejsca biorczego (najczęściej okolicy czołowo-ciemieniowej) uzyskane przeszczepy umieszcza się, wykonując delikatne nacięcia skóry z zachowaniem odpowiedniego kierunku i kąta oraz dostosowując je do pozostałych włosów jeszcze istniejących na głowie. Dla większej precyzji cały zabieg wykonuje się, używając lup powiększających 4 do 6 razy.

Technika przenoszenia mieszków włosowych z jednego miejsca na głowie w obręb innego jest znana od ponad stu lat. Pierwsze doniesienia sięgają 1822 r., kiedy to Dieffenbach opisał eksperyment przeszczepiania sierści u zwierząt i piór u gęsi. Pierwszej próby wykonania przeszczepu włosów w okolicę skóry owłosionej głowy dokonał w 1939 r. Okuda z Japonii. Jednak za ojca tej dziedziny medycyny uważa się amerykańskiego dermatologa Normana Orentreicha, który w latach pięćdziesiątych opublikował swoje doświadczenia w dziedzinie przenoszenia włosów na głowie. Zaproponował on tzw. punchtechnique, polegającą na pobieraniu z okolicy potylicznej przeszczepów w postaci wałeczków o średnicy 3 do 4mm. Przenoszenie tak dużych fragmentów zmuszało do wycinania skóry w miejscu biorczym i wiązało się z pozostawieniem znacznych blizn i nierówności oraz niezbyt satysfakcjonującym efektem estetycznym. Po takim zabiegu włosy rosły kępkami. W 1981 r. Rolf Nordstrom opisał technikę mikro- i miniprzeszczepów, co pozwoliło zlikwidować ten problem.

W Polsce pierwszych operacji przeszczepów włosów dokonał dr Jerzy Kolasiński w 1984 r.

Najważniejsze, by wyobrażenia, szczególnie młodych mężczyzn, były zgodne z możliwościami technicznymi i zmysłem estetycznym chirurga wykonującego tego rodzaju zabiegi. Podczas tej rozmowy informuje się pacjenta o przebiegu samej operacji oraz liczbie potrzebnych przeszczepów. Niezwykle ważne jest zaplanowanie przedniej linii włosów, która musi zostać dopasowana do rysów twarzy.

Liczba proponowanych przeszczepów i ilość zabiegów jest uzależniona od ubytków owłosienia. W przypadku zakoli proponuje się dwa spotkania, podczas których wykonuje się po 500-600 przeszczepów. Jeżeli włosy uległy tylko nieznacznemu przerzedzeniu w okolicy czołowo-ciemieniowej, można zaproponować jednorazowy zabieg w granicach 1500 do 2000 przeszczepów. Gdy jednak łysina dotyczy całej głowy, to zwykle proponowane są dwa duże zabiegi, z liczbą 2500 do 3000 przeszczepów każdy. Możliwości uzależnione są również od koloru włosów, ich grubości, a przede wszystkim od gęstości w okolicy potylicznej (biorczej). Proponując leczenie chirurgiczne, należy też uwzględnić wiek pacjenta i dalszy proces łysienia, opierając się na danych z wywiadu rodzinnego.