Vectra 3D to najnowszy produkt firmy Canfield, służący analizie twarzy i całego ciała w tym także piersi.

Vectra 3D składa się z dwóch zasadniczych elementów: zestawu kamer o doskonałej rozdzielczości i procesora, który te obrazy poddaje szczegółowej obróbce. Efektem tego jest trójwymiarowy obraz ciała, który można nie tylko oglądać z każdej strony ale i poddawać analizie pomiarowej i objętościowej. Ma to szczególne znaczenie w analizie ludzkiej twarzy, a także sylwetki, klatki piersiowej i piersi.

Dzięki rozbudowanej technologii możemy zasymulować zmiany, które powstaną po operacji plastycznej bądź estetycznej.

Na dodatek wszystko, co dzieje się na ekranie komputera ma charakter odwracalny i służy temu by potencjalny pacjent mógł bardzo dokładnie określić na jakich zmianach mu zależy.

Stosując odpowiedni moduł i specjalne okulary pacjent może obejrzeć swoją twarz i całe ciało w sposób trójwymiarowy. Daje mu to niepowtarzalną okazję spojrzeć na siebie oczami innych ludzi, którzy na co dzień widzą Go trójwymiarowo.

Badanie rozpoczyna się od wykonania dokładnego zdjęcia. Dzięki sześciu kamerom o doskonałej rozdzielczości uzyskuje się obraz z różnych projekcji, który jest następnie przetwarzany przez program systemu Vectra.

Następnym krokiem jest wprowadzenie szeregu punktów orientacyjnych, które pozwolą na dokładną analizę wyglądu pacjenta i wyskalowanie obrazu w wymiarach rzeczywistych. Innymi słowy otrzymamy liniową i objętościową analizę twarzy i całego ciała. Te informacje pozwalają na bardzo precyzyjne zaplanowanie operacji korekcyjnych.

Niezmiernie ważnym elementem potrzebnym do zaplanowania operacji jest dokładne poznanie oczekiwań pacjenta. Dotychczasowe metody komunikacji lekarz-pacjent były mało precyzyjne. Vectra 3D pozwala na zobrazowanie wyników planowanej operacji. Tym samym daje unikalną możliwość pacjentowi zweryfikowania własnych oczekiwań z efektami, które przyniesie planowana operacja. Zamiast podejmowania decyzji poniekąd „w ciemno” można w bezpieczny sposób zobaczyć własną twarz lub piersi „po operacji”. W tym jednak przypadku mowa o operacji wirtualnej, całkowicie odwracalnej.

Należy pamietać, że używanie symulacji komputerowej nie jest obietnicą konkretnych zmian i służy jedynie temu by pacjent mógł znacznie lepiej wyobrazić sobie skutki zmian wyglądu jakie niesie ze sobą korekcja chirurgiczna.

Prawdziwa operacja kryje w sobie bowiem szereg niespodzianek, a jej rezultaty mogą nieznacznie odbiegać od przedstawionej symulacji.

Vectra 3D spełnia ogromną rolę w doborze implantów piersiowych. Dzięki dokładnej analizie kształtu i wymiarów klatki piersiowej i piersi można znacznie lepiej zaplanować operację. Zdecydowana większość kobiet ma różnego stopnia asymetrię klatki piersiowej i piersi. Czasami dopiero badanie trójwymiarowe pozwala im uzmysłowić sobie istnienie takich defektów. Wymiarowa i objętościowa analiza tych parametrów znacznie poprawia jakość pracy chirurga, który precyzyjniej może dobrać odpowiednie implanty piersiowe. W bazie danych Vectry 3D znajduje się kilkaset rodzajów implantów okrągłych i anatomicznych czołowych światowych producentów. Program Vectry 3D sugeruje implanty, które są zalecane u konkretnej pacjentki. Na jej oczach można dokonać symulacji spodziewanych efektów w formacie trójwymiarowym.

W Klinice Kolasiński łączymy stosowanie Vectry 3D z programem BioDynamic. Dzięki temu znacznie poprawiamy standardy podejmowania przez pacjentki decyzji odnośnie wyboru implantów piersiowych.

Artykuły powiązane:

1. Kiedy najczęściej wykonuje się operację zmniejszenia piersi? Na czym ona polega?

O zabiegu powiększania piersi

Powiększenie piersi jest zabiegiem chirurgicznym poprawiającym rozmiar i kształt kobiecego biustu.

Powiększanie piersi jest wykonywane z następujących powodów:

• celem poprawy kształtu ciała u kobiet, które uważają swoje piersi za zbyt małe,
• celem poprawy kształtu i wielkości piersi po przebytej ciąży,
• celem wyrównania różnic rozmiaru i kształtu pomiędzy obu piersiami,
• jako element chirurgii rekonstrukcyjnej piersi.

Poprzez wszczepienie implantów chirurg jest w stanie zwiększyć piersi o jeden do dwóch numerów rozmiaru miseczki. Jeśli rozważasz wykonanie zabiegu powiększenia piersi ta informacja pomoże Ci w zrozumieniu istoty zabiegu. Oczywiście nie uzyskasz odpowiedzi na wszystkie nurtujące Cię pytania. Stąd nie wahaj się wyjaśnić swoich wątpliwości podczas konsultacji z naszym chirurgiem.

Kto jest najlepszym kandydatem do zabiegu powiększenia piersi ?

Zabieg powiększenia piersi może poprawić zarówno Twój wygląd jak i Twoje samopoczucie, co nie znaczy, że będziesz wyglądać idealnie i że zmieni się stosunek innych osób do Ciebie.

Zanim podejmiesz ostateczną decyzję przemyśl dokładnie swoje oczekiwania i przedyskutuj je z naszym chirurgiem.

Najlepszymi kandydatkami do zabiegu powiększenia piersi są kobiety, które oczekują poprawy swojego wyglądu, a nie doprowadzenia go do stanu idealnego. Jeśli jesteś osobą zdrową, Twoje oczekiwania są rozsądne to możesz być dobrą kandydatką do zabiegu powiększenia piersi.

Rodzaje implantów

Obecnie stosowane są następujące implanty piersiowe:

• implanty wypełnione solą fizjologiczną lub żelem silikonowym
• implanty o gładkiej powierzchni i implanty o powierzchni teksturowanej
• implanty okrągłe i implanty anatomiczne

Poszczególne rodzaje implantów mają następujące cechy:

• implanty wypełnione solą fizjologiczną:
• mają mniej naturalną konsystencję
• istnieje ryzyko utraty ich objętości w przeciągu kilku lat
• sól fizjologiczna, która wydostanie się poza protezę jest w pełni wchłaniana przez organizm
• implanty są przejrzyste dla promieni Roentgena
• implanty wypełnione żelem silikonowym
• mają naturalną konsystencję
• bardzo rzadko dochodzi do wydostania się silikonu poza implant
• silikon jest substancją nie wchłanialną i nie rozkładalną przez organizm ludzki
• są nieprzejrzyste dla promieni Roentgena dlatego wykonanie zdjęć Rtg klatki piersiowej, mammografii i usg piersi wymaga zastosowania odpowiednich technik radiologicznych oraz korzystania usług doświadczonego radiologa
• w oparciu o dane z literatury medycznej można stwierdzić, że obecność implantów silikonowych w organizmie kobiety nie opóźnia właściwej diagnostyki piersi i nie powoduje zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi.
• implanty gładkie
• są obecnie rzadziej stosowane
• w przypadku skąpej tkanki podskórnej pofałdowanie powierzchni implantu może być mniej widoczne
• implanty teksturowane (o porowatej powierzchni)
• są obecnie najczęściej stosowane
• rzadziej powodują reakcję organizmu w postaci rozwoju grubej torebki dookoła implantu
• implanty okrągłe
• są częściej stosowane w korekcji piersi płaskich, nie opadających
• użycie implantu o umiarkowanej objętości daje naturalny kształt piersi
• użycie większych implantów może spowodować nadmierne uwypuklenie górnych biegunów piersi
• implanty są najczęściej wypełnione żelem płynnym, co w przypadku wycieku żelu wymaga interwencji chirurgicznej
• implanty wymagają mniejszego cięcia skórnego długości ok. 3-4 cm
• implanty anatomiczne
• są stosowane częściej w korekcji piersi opadających i asymetrycznych
• ich stosowanie pozwala na uzyskanie naturalnego kształtu piersi charakteryzującego się łagodnym górnym biegunem piersi i uwypukleniem dolnego bieguna piersi
• ich dobór opiera się o dokładne kalkulacje matematyczne w oparciu o indywidualne wymiary i proporcje ciała pacjentki
• są najczęściej wypełnione żelem stałym, co w przypadku uszkodzenia powłoki protezy nie powoduje wycieku żelu
• wymagają nieco dłuższego cięcia skórnego długości ok. 4-5 cm
• są obarczone ryzykiem rotacji, które jeśli wystąpi powoduje zmianę kształtu piersi i wymaga korekcji chirurgicznej

Obecnie najczęściej stosowane są implanty teksturowane, wypełnione żelem silikonowym o kształcie okrągłym lub anatomicznym.

Każda z implantów ma swoje zalety i wady. Nasz chirurg omówi je dokładnie z Tobą podczas pierwszej konsultacji. Pomoże Ci także w podjęciu decyzji, które implanty są bardziej odpowiednie w Twoim przypadku.

BioDynamic – komputerowy dobór implantów piersiowych.

Proces dobierania implantów piersiowych jest jednym z najważniejszych etapów decydujących o powodzeniu zabiegu powiększania piersi. Najnowszej  generacji implanty okrągłe i anatomiczne pozwalają zarówno  na uzyskanie coraz lepszych efektów leczenia korekcyjnego piersi, z drugiej strony wymagają bardzo precyzyjnego procesu dobierania implantów dostosowanego do anatomii ciała pacjentki i jej oczekiwań estetycznych. Najnowszym systemem wspomagającym pracę chirurga jest BIODYNAMIC – Breast analysis. Program komputerowy autorstwa doktora Constantina Stana pozwala na niezmiernie precyzyjny wybór implantów piersiowych z uwzględnieniem pełnej gamy parametrów anatomicznych pacjentki i  jej oczekiwań estetycznych. Dzięki programowi BIODYNAMIC chirurg może lepiej zaplanować operację, rejestrować jej przebieg i oceniać efekty swojej pracy.

Klinika Kolasiński wdrożyła  program konsultacyjny BioDynamic, już w kwietniu 2008 roku.

Analiza szeregu parametrów przez Program BioDynamic pozwala na dokładniejsze pokazanie pacjentce procesu dobierania implantów piersiowych i poprzez wizualizację umożliwia najlepsze dopasowanie zastosowanych implantów do oczekiwań pacjentki.

Zalety programu BioDynamic:

• jest to metoda uwzględniająca indywidualną budowę pacjentki oraz jej oczekiwania;
• dobór implantów pozwala na uzyskanie naturalnego kształtu piersi minimalizując możliwość błędu;
• modele implantów umożliwiają sprawdzenie dokonanego wyboru.

Dzięki programowi projektujemy i modyfikujemy oczekiwane rezultaty, a pacjentka będzie mogła zobaczyć wymarzony kształt i wielkość swoich piersi jeszcze przed zabiegiem.

Ryzyko związane z wykonaniem operacji

Powiększenie piersijest zabiegiem stosunkowo bezpiecznym, ale jak w każdym postępowaniu chirurgicznym istnieje możliwość wystąpienia powikłań. Najczęstszym problemem jest obkurczenie się torebki łącznotkankowej dookoła implantu. Według oficjalnych badań statystycznych firm Alergan i Mentor ryzyko to występuje u 7% kobiet po pierwotnej operacji wszczepienia implantów piersiowych, a przy ponownej interwencji chirurgicznej ryzyko to wzrasta do 14%. . Pojawienie się grubej torebki dookoła implantu może wystąpić zarówno w pierwszych latach po operacji jak i w okresie znacznie odleglejszym. Ucisk tkanek na miękki implant powoduje stwardnienie piersi i zmianę jej kształtu. Mimo rozlicznych badań do dziś nie wyjaśniono dokładnie przyczyny tworzenia się grubej torebki dookoła implantów u niektórych pacjentek. Leczenie tego rodzaju powikłania jest najczęściej operacyjne i wymaga usunięcia stwardniałej torebki. Odnotowuje się także skuteczność niektórych metod zachowawczego leczenia tego powiekłania. Równie ważne jest zapobieganie jego powstawaniu poprzez zastosowanie odpowiednich protez, stosowanie nowoczesnej profilaktyki przeciwzapalnej, oraz użycie właściwej techniki operacyjnej oraz masaż piersi po operacji. Zagadnienie to będzie szczegółowo omówione w czasie konsultacji z naszym chirurgiem.

Jak podczas innych operacji możliwe jest wystąpienie późnego krwawienia po operacji, co bywa przyczyną powstawania krwiaka dookoła implantu i wymaga interwencji chirurgicznej.

Znacznie rzadziej możliwy jest rozwój infekcji dookoła implantu. Zdarza się to najczęściej w pierwszym tygodniu po zabiegu. Powikłanie to leczy się najczęściej przy pomocy antybiotyków, ale jeśli te zawiodą, wówczas konieczna jest interwencja chirurgiczna połączona z czasowym usunięciem implantu. Po ustąpieniu objawów infekcji wszczepia się nowy implant piersiowy. W naszej klinice stowany jest aktywny sposób profilaktyki przeciwzapalnej polegający na wykonywaniu u wszystkich pacjentek badań bakteriologicznych z przedsionka nosa połączonych z określaniem wrażliwości wyhodowanych bakterii na poszczególne antybiotyki. Wynik tego badania decyduje o rodzaju profilaktycznej terapii antybiotykowej. Uzyskanie w posiewie wzrostu gronkowca złocistego metycylinoopornego (MRSA) nakazuje odstąpienie od wykonywania zabiegu wszczepienia implantów piersiowych i skierowanie pacjentki do leczenia nosicielstwa tej niebezpiecznej bakterii. Tego rodzaju taktyka profilaktyczna stosowana w naszej klinice pozwoliła na zdecydowane zmniejszenie liczby powikłań zapalnych w operacjach korekcyjnych piersi.

Niektóre pacjentki skarżą się na nadwrażliwość brodawek, lub ich zdrętwienie. Objawy te mają najczęściej charakter przejściowy i ustępują po kilku tygodniach. Jedynie wyjątkowo pozostają na stałe. Powiększenie piersi z użyciem implantów nie stanowi przeciwwskazania do zajścia w ciąże i karmienia dziecka piersią. Długotrwałe karmienie piersią może jednak na tyle zmienić kształt piersi, że będzie to wymagało zabiegu korekcyjnego po zakończeniu okresu karmienia. Stosowane obecnie implanty są bardzo dobrej jakości, stąd ich samoistne pęknięcie zdarza się wyjątkowo rzadko. Częściej przyczyną pęknięcia może być poważny uraz piersi. Jeśli dojdzie do wycieku soli fizjologicznej wówczas ulega ona wchłonięciu przez otaczające tkanki. Jeśli natomiast nastąpi wyciek silikonu, wówczas możliwe są dwie sytuacje. Jeśli pęknie powłoka implantu ale torebka łącznotkankowa otaczająca implant jest nienaruszona wówczas możesz nie zauważyć jakiejkolwiek zmiany kształtu piersi. Jeśli pęknięciu powłoki towarzyszy rozerwanie torebki łącznotkankowej wówczas płynny silikon przemieszcza się do otaczających tkanek dając objawy dodatkowej masy (zgrubienia lub guzka) w obrębie piersi. Dochodzi również do zmiany kształtu piersi. Oba rodzaje uszkodzenia implantu wymagają wykonania ponownej operacji i wymiany implantów na nowe. Stosowane w naszej klinice implanty posiadają bezterminową gwarancję, umożliwiającą wymianę samoistnie pękniętego implantu na nową bez dodatkowych kosztów ze strony pacjenta. Gwarancja nie obejmuje pęknięć pourazowych.

Nie ma jakichkolwiek dowodów na to, że implanty piersiowe zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi i że utrudniają rozpoznanie tego nowotworu. Jeśli zachodzi konieczność wykonania u Ciebie mammografii lub badania ultrasonograficznego piersi to najlepiej udaj się do lekarza, który posiada doświadczenie w zakresie diagnostyki piersi z implantami.

Mimo, że u większości kobiet nie dochodzi do powikłań po operacji powiększenia piersi to jednak powinnaś omówić te zagadnienia z naszym chirurgiem by mieć świadomość ryzyka i konsekwencji takiej operacji.

Planując operację

Podczas wstępnej konsultacji nasz chirurg oceni ogólny stan Twego zdrowia oraz zaproponuje leczenie chirurgiczne na podstawie badania Twoich piersi. Jeśli będą one opadające może zajść konieczności ich podniesienia.

Pamiętaj przekazać chirurgowi swoje oczekiwania. Na podstawie badania piersi chirurg oceni czy są one realne. Udzieli Ci także pełnej informacji na temat stosowanych obecnie implantów.

Otrzymasz również informację na temat przewidywanego znieczulenia oraz kosztów leczenia.

Pamiętaj poinformować chirurga o tym jakie zażywasz lekarstwa lub witaminy, czy jesteś osobą palącą, czy planujesz zajść w ciążę w przyszłości.

Jak przygotować się do operacji ?

Nasz chirurg udzieli Ci pełnej informacji dotyczącej przygotowania do operacji. W dniu zabiegu powinnaś być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść. W dniu poprzedzającym operację powinnaś zastosować dietę lekkostrawną.

Wykonaj zlecone badania na tydzień przed operacją. Oprócz badań krwi i moczu wskazane jest także wykonanie posiewu bakteriologicznego z przedsionka nosa, badania rtg klatki piersiowej oraz badanie ekg serca. Przed operacją każda pacjentka powinna mieć wykonane badanie usg piersi. U pacjenek powyżej 40 lat wskazane jest wykonanie mammografii. Jeśli u najbliższych członków rodziny pacjentki (mama, babacia) występował rak piersi wówczas zalecamy badanie mutacji BRCA-1 oraz konsultację onkologa.

Najkorzystniejszym terminem do operacji powiększenia piersi jest 7-12 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

Osoby palące powinny zaprzestać palenia na 7-10 dni przed zabiegiem.
Na dwa tygodnie przed operacją nie należy zażywać Aspiryny oraz witaminy E.

Pamiętaj zapewnić sobie transport do domu w następnym dniu po operacji, oraz niezbędną opiekę podczas kolejnych dni.

Rodzaj znieczulenia

Zabieg powiększenia piersi wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Stosowany obecnie rodzaj anestezji oraz wysoki poziom lekarzy prowadzących w naszej klinice znieczulenie ogólne pozwala na bezpieczne i komfortowe przeprowadzenie operacji.

Operacja

Sposób umieszczenia i zlokalizowania implantów zależny jest warunków anatomicznych oraz od doświadczenia chirurga. Cięcia zlokalizowane są najczęściej w fałdzie podpiersiowym, w okolicy pachy lub w obrębie otoczki sutkowej. Nasz chirurg przedyskutuje z Tobą zalety i wady każdej lokalizacji i pomoże w wyborze najkorzystniejszego miejsca cięcia. W naszej klinice preferujemy cięcie w fałdzie podpiersiowym ponieważ zapewnia ono najlepszy dostęp operacyjny, pełną kontrolę działań chirurgicznych, najmniejsze ryzyko powikłań zapalnych, a przy właściwej lokalizacji cięcia i odpowiedznie technice jego zszycia blizna jest nieznaczna i z upływem czasu najczęściej niezauważalna.

W przypadku korekcji piersi tubularnych zalecamy cięcie dookoła otoczki sutkowej.

Foto A przed i foto B po operacji korekcyjnej piersi tubularnych z cięcia dookoła otoczki sutkowej (widoczna blizna w fałdzie podpiersiowych pochodzi z poprzedniej, nieudanej operacji wykonanej w innym ośrodku)

Poprzez nacięcie chirurg wytworzy przestrzeń dla implantu. Będzie ona zlokalizowana pod gruczołem lub też pod mięśniem piersiowym większym. W tą przestrzeń chirurg wprowadzi odpowiedni implant.

Jesteśmy zdania, że umieszczenie implantu pod mięśniem piersiowym większym wpływa korzystnie na wygląd górnego bieguna piersi oraz zmniejsza ryzyko tworzenia się grubej torebki dookoła implantu. Ta lokalizacja jest również korzystniejsza w przypadku diagnostyki piersi w postaci mammografii lub badania usg.

Od kilku lat standardem w naszej klinice stała się technika Dual Plane, którą opracował i opisał John B. Tebbetts. Polega ona na umieszczaniu implantów piersiowych pod mięśniem piersiowym większym i pod gruczołem piersiowym w różnych proporcjach zależnie od wyjściowego kształtu i budowy piersi. Technika ta pozwala na uzyskiwanie dobrych i powtarzalnych  efektów w różnych rodzajach piersi.

Istnieją opinie, że umieszczenie implantów pod mięśniem piersiowym większym powoduje większe dolegliwości bólowe w okresie pooperacyjnym. Stosowana w naszej klinice technika operacyjne znacznie te dolegliwości redukuje.

Przed operacją wykonywane są zdjęcia w celach dokumentacyjnych. Chirurg zaznaczy na ciele lokalizację cięć chirurgicznych oraz wszystkie  parametry niezbędne do prawidłowego umieszczenia implantów.

Operacja powiększenia piersi trwa najczęściej od jedną godzinę.

Cięcia są zeszywane szwem kosmetycznym, a okolica pod piersiami zabezpieczona dodatkowo opatrunkiem plastrowym.
W naszej klinice najczęściej nie pozostawiamy drenów w okolicy operowanej. Jedynie w uzasadnionych przypadkach stosowane są dreny.

Pierwszą dobę po operacji pacjentka pozostaje w klinice pod opieką lekarza dyżurnego.

Po operacji

W pierwszych dniach po operacji możesz czuć się osłabiona i obolała. Większość dolegliwości można złagodzić przy pomocy leków doustnych, które są przepisywane przez chirurga.

W ciągu pierwszych tygodni brodawki piersiowe mogą być bardziej wrażliwe.

W okolicy mostka oraz klatki piersiowej mogą pojawić się niewielkie siniaki. Ustępują one najczęściej w ciągu dwóch tygodni.

Nie ma konieczności usuwania szwów w okolicy rany ponieważ ulegają one samoistnemu wchłonięciu w czasie 3-4 tygodni po operacji.  Umiarkowany obrzęk piersi utrzymuje się do dwóch miesięcy.

Powrót do normy

Okres powrotu do pełnej sprawności wynosi od kilku do kilkunastu dni. W zależności od rodzaju pracy możesz do niej powrócić po jednym do dwóch tygodni. Nasz chirurg poinformuje Cię kiedy będziesz mogła rozpocząć ćwiczenia fizyczne. Z początku Twoje piersi mogą być twardsze i bardziej wrażliwe przy dotyku. W ciągu kilku tygodni stają się miękkie i naturalne.

Blizna pooperacyjna będzie początkowo twardsza i różowa. W ciągu kilku miesięcy blizna mięknie i staje się blada. Mimo, że zawsze po operacji pozostaje blizna, jednak jej rozmiar i lokalizacja powodują, że jest najczęściej niezauważalna.

Wszystkim pacjentkom po operacji powiększenia piesi zalecamy raz w roku kontrolę u naszego chirurga oraz badanie usg piersi. W uzasadnionych przypadkach wskazane jest wykonywanie mammografii u doświadczonego radiologa.

Twój nowy wygląd

Dla większości kobiet wynik operacji powiększenia piersi stanowi powód do sporej satysfakcji.

Wiele z nich podkreśla nie tylko znaczną poprawę samopoczucia i relacji z innymi osobami, ale także ogromną radość z możliwości zakupu nowych ubiorów.

Poprawa wyglądu piersi ma ogromny wpływ na życie osobiste operowanych kobiet.

Twoja decyzja dotycząca zabiegu powiększenia piersi ma charakter osobisty i powinna wypływać z własnych potrzeb. Najważniejsze jest Twoje samopoczucie.

Jeśli operacja spełni Twoje oczekiwania wówczas można mówić o pełnym sukcesie.

Artykuły powiązane:

1. Powiększanie piersi – powracający temat
2. Jakie istnieją wskazania do powiększania piersi?
3. Jak wykonywany jest zabieg powiększenia piersi? Jakie cięcia skórne są najczęściej stosowane? Gdzie umieszcza się protezy?

Powiększanie piersi przeszczepem tkanki tłuszczowej

Lipomodelling – nowa metoda poprawy kształtu i wielkości piersi.

Lipomodelling – wiadomości podstawowe

Pojęcie niedorozwój piersi, lub mikromastia dotyczy sytuacji, w której gruczoły piersiowe uzyskują w swym rozwoju zbyt małe rozmiary, zwłaszcza w odniesieniu do pozostałych części ciała. Taka sytuacja może być spowodowana niewystarczającym, wrodzonym zaburzeniem rozwoju piersi, stanowić konsekwencję nadmiernej utraty masy ciała lub przebytej ciąży i karmienia piersią.

Standardowym leczeniem zaburzeń budowy piersi jest korekcja z użyciem protez umieszczanych w przestrzeni pod gruczołem piersiowym lub pod mięśniem piersiowym większym. Zabieg taki można czasami łączyć z zabiegiem podniesienia piersi wraz z redukcją gruczołu i skóry piersi.

Pobieranie tkanki tłuszczowej

W wybranych przypadkach istnieje również możliwość zwiększenia objętości piersi przy pomocy zabiegu lipoplastycznego noszącego angielską nazwę lipomodelling lub lipo-augmentation. Zabieg ten polega na przeszczepieniu komórek tłuszczowych do tkanek gruczołu piersiowego. Technika ta, szeroko stosowana w korekcjach twarzy (lipofilling) była początkowo wykorzystywana w zabiegach rekonstrukcyjnych piersi u kobiet z różnego rodzaju deformacjami tego narządu, spowodowanymi operacyjnym leczeniem raka piersi.

W oparciu o korzystne rezultaty lipofillingu w chirurgii rekonstrukcyjnej, przeszczep tkanki tłuszczowej znalazł stopniowo coraz szersze zastosowanie w chirurgii korekcyjnej piersi, także ze wskazań estetycznych. Wprowadzenie określenia „lipomodelling piersi” nie jest przypadkowe, bowiem w odróżnieniu od tradycyjnej techniki przeszczepu tkanki tłuszczowej stosowanej od ponad 20 lat, postępowanie lecznicze obejmuje całą gamę dodatkowych procedur medycznych, które czynią ten zabieg bezpiecznym z punktu widzenia onkologicznego.

Powszechnie wiadomo, że lipomodelling piersi, podobnie jak inne zabiegi w tej okolicy, powoduje powstawanie zmian bliznowatych w tkankach co w konsekwencji prowadzi do tworzenia się mikrozwapnień (kalcyfikacji). Niezwykle ważne jest to, że struktura mikrozwapnień powstających po zabiegu lipomodelingu istotnie różni się od mikrozwapnień charakterystycznych dla procesu nowotworowego. Jednak rozróżnienie charakteru mikrozwapnień jest możliwe tylko w przypadku wykonania radiologicznej oceny piersi przez doświadczonego w tym zakresie lekarza. Stosując jednocześnie najnowsze techniki dystrybucji przeszczepionej tkanki tłuszczowej w gruczole piersiowym można znacznie zredukować ryzyko tworzenia się torbieli tłuszczowych i ognisk martwicy tłuszczowej, które często powstają także  po innych typach operacji korekcyjnych piersi.

Wykonując zabieg lipomodellingu piersi według najnowszych standardów i powierzając ocenę obrazu radiologicznego piersi doświadczonemu specjaliście można uzyskać przynajmniej taki sam poziom skuteczności profilaktyki raka piersi jak u kobiet, które nie poddały się tego typu korekcji.

Obecnie, nie ma żadnych naukowych podstaw do twierdzenia, że zabieg lipomodellingu piersi stwarza jakiekolwiek dodatkowe ryzyko rozwoju raka piersi. Z drugiej jednak strony nie ma powodu przypuszczać by lipomodelling w jakimkolwiek stopniu zmniejszał ryzyko wystąpienia tego nowotworu. W przypadku zabiegu lipomodellingu czynniki ryzyka raka piersi są takie same jak w ogólnej populacji Polek, w której w 2006 roku stwierdzono 13 322 nowych zachorowań.

Do czynników powodujących raka piersi zaliczamy:

• wiek pacjentki – 44 przypadki na 100 tys. mieszkańców (1 przypadek raka piersi na 218 kobiet w wieku poniżej 40 lat i 1 przypadek raka na 40 kobiet w wieku 50-59 lat)
• pierwsza miesiączka we wczesnym wieku
• późny wiek w momencie pierwszego porodu
• rodzinne występowanie raka piersi (zwłaszcza w młodym wieku)
• nosicielstwo mutacji genetycznych (głównie BRCA1)
• gęstość gruczołu piersiowego
• długotrwała hormonalna terapia zastępcza

Pacjentka powinna być jednak świadoma, że w momencie kwalifikacji do zabiegu podejmuje się wszelkie starania w celu zminimalizowania ryzyka koincydencji raka piersi i procedury lipomodellingu.

Na te działania przed zabiegiem składają się:

• ocena wywiadu rodzinnego pod kątem występowania nowotworów
• badanie genetyczne oceniające obecność mutacji genowych krytycznych dla rozwoju raka piersi
• oraz ocena radiologiczna piersi przeprowadzane przez doświadczonego onkologa i radiologa.

Po zabiegu – konieczne będzie wykonywanie badań radiologicznych w ustalonych odstępach czasowych (uzależnionych od przedoperacyjnego obrazu radiologicznego piersi oraz obecności dodatkowych czynników ryzyka).

Należy mieć świadomość, że zabieg lipomodelingu nie jest metodą zastępującą korekcję piersi z użyciem implantów. Ponieważ w obu sytuacjach istnieją odrębne wskazania do leczenia:

• Korekcja piersi z użyciem implantów jest wskazana u kobiet oczekujących znacznego powiększenia biustu połączonego z poprawą jego kształtu.
• Lipomodelling ma zastosowanie u kobiet, które oczekują umiarkowanego powiększenia piersi lub tych, które pragną odzyskać dawny kształt i rozmiar piersi „utracony” na skutek spadku masy ciała lub karmienia piersią.

Jest to także opcja dla pacjentek oczekujących naturalnych rezultatów, nie dających wrażenia obecności “ciała obcego” w piersiach. Oczywiście metoda ta nie ma zastosowania u kobiet bardzo szczupłych, które nie posiadają odpowiednich zasobów tkanki tłuszczowej w takich okolicach ciała jak brzuch, biodra czy uda.

Należy podkreślić, że lipomodeling piersi jest zabiegiem chirurgicznym, który może być wykonywany przez doświadczonego w tej technice chirurga, jedynie w warunkach sali operacyjnej z pełnym zapleczem.

Lipomodelling – wskazania

Zabieg lipomodellingu może być wykonywany jedynie w wybranych przypadkach, gdy u pacjentki stwierdza się wystarczające obszary dawcze tkanki tłuszczowej. Bardzo szczupłe kobiety nie są dobrymi kandydatkami do tego rodzaju zabiegu.
Lipomodeling jest dobrą opcją dla kobiet oczekujących umiarkowanego powiększenia biustu lub pragnących odzyskać dawny kształt i rozmiar piersi „utracony” w wyniku spadku masy ciała lub karmienia piersią.

Zabieg ten ma dwie podstawowe zalety:

• pierwsza: istnieje możliwość uzyskania umiarkowanego, ale naturalnego powiększenia piersi, bez użycia materiału obcego i ryzyka sztucznego wyglądu biustu.
• druga: w konsekwencji tego zabiegu poprawie ulega również kształt i forma obszarów ciała będących okolicą dawczą.

Tkanka tłuszczowa gotowa do wstrzyknięcia

Podobnie jak przed każdym zabiegiem w obrębie piersi istnieje obowiązek przeprowadzenia dokładnej oceny gruczołów piersiowych celem wykluczenia obecności jakichkolwiek zmian patologicznych (chorobowych). Dodatkowo niezbędna jest ocena genu BRCA1, którego mutacja wiąże się z 80%!!! ryzykiem wystąpienia raka piersi.

Dlatego też zabieg poprzedzony jest konsultacją u specjalisty onkologa, który po przeprowadzeniu wywiadu, zdecyduje jaki rodzaj badań dodatkowych jest wymagany. Do swej dyspozycji ma takie badania jak: badania genetyczne genów predyspozycji do raka piersi (m.in. BRCA1, BRCA2, NOD2, CHEK2), badanie USG piersi, mammografia lub nawet badanie z użyciem rezonansu magnetycznego.

Jeśli istnieje podejrzenie obecności zmian nowotworowych w piersiach, wówczas zabieg lipomodelingu jest przeciwwskazany i odraczany do czasu wyjaśnienia ich istoty. Podobnie w przypadku stwierdzenia krytycznego ryzyka zachorowania na raka piersi (~80% – przy mutacji genu BRCA1)  zabieg lipomodelingu nie będzie wykonany.

Zastosowanie powyższych kryteriów kwalifikacyjnych powoduje, że zabieg lipomodelingu piersi jest postępowaniem skutecznym, bezpiecznym i dobrze tolerowanym przez pacjentki.

Podstawowymi wskazaniami do lipomodellingu piersi są:

• umiarkowany zanik gruczołu piersiowego, opadanie piersi spowodowane utratą masy ciała lub ciążą i karmieniem piersią
• niewielka asymetria piersi (przy większych asymetriach wskazane są zabiegi symetryzacji piersi z użyciem implantów i operacje podniesienia lub redukcji piersi)
• zniekształcenia po zabiegach wszczepienia implantów piersiowych
• korekcje estetyczne po zabiegach rekonstrukcji piersi

Lipomodelling – przed operacją

Pacjentka podejmuje decyzję dotyczącą ewentualnego leczenia z użyciem lipoplastyki po uzyskaniu pełnej informacji na temat wskazań, oczekiwanych efektów, oraz zalet i ograniczeń metody.

Niezmiernie ważne jest dokładne zbadanie pacjentki przeprowadzone przez doświadczonego lekarza, które musi być uzupełnione odpowiednimi badaniami dodatkowymi , takimi jak:

• badania radiologiczne (USG, mammografia) wykonywane przez lekarza specjalistę doświadczonego w ocenie piersi przed i po zabiegu lipomodelingu. Wskazane jest aby ten sam lekarz badał piersi zarówno przed jak i po zabiegu.
• wywiad w kierunku rodzinnego obciążenia chorobami nowotworowymi
• badanie genetyczne genów ryzyka zachorowania na raka piersi
• badania ogólne krwi i moczu
• badanie EKG

Wyżej wymienione badania muszą być przeprowadzone 2-3 tygodnie przed planowanym zabiegiem.

W ciągu 2 tygodni poprzedzających zabieg nie należy zażywać aspiryny czy innych leków zawierających kwas acetylo-salicylowy (np. polopiryna, etopiryna, kopiryna), oraz niesterydowych leków przeciw zapalnych.

W dniu operacji przeprowadzana jest ocena objętości piersi metodą wolumetryczną. Podobne badanie wykonywane jest 6 miesięcy po zabiegu. Badanie to pozwala na obiektywną ocenę zmiany objętości piersi. Przed i po zabiegu wykonuje się również dokumentację fotograficzną.

Znieczulenie i hospitalizacja

Znieczulenie:

Lipomodelling piersi jest najczęściej wykonywany w znieczuleniu ogólnym, bowiem wiąże się to z zakresem zabiegu, który dotyczy wielu obszarów ciała, takich jak:

• okolice dawcze: biodra, uda, kolana, brzuch, talia
• okolice biorcze: piersi

Jedynie w niewielkich zabiegach stosowane jest znieczulenie miejscowe.

Hospitalizacja:

Zabieg wymaga jedynie krótkiego pobytu w szpitalu, zwykle 12 do 24 godzin.

Zabieg operacyjny

Powiększanie piersi z wykorzystaniem własnej tkanki tłuszczowej

Każdy z chirurgów zajmujący się przeszczepem tkanki tłuszczowej wprowadza własne modyfikacje zabiegu, ale większość z nich stosuje się do określonego standardu postępowania:

• W pierwszej kolejności, chirurg wyznacza okolice dawcze tkanki tłuszczowej. Bierze on pod uwagę zarówno objętość tkanki tłuszczowej możliwej do uzyskania, jak i korzyści estetyczne wynikające z liposukcji okolic dawczych.
• Tkanka tłuszczowa jest pobierana z dużą ostrożnością by zminimalizować jej uszkodzenie. W tym celu stosuje się odpowiednie sondy. Wprowadza się je przez niewielkie nakłucia skórne zlokalizowane w miejscach łatwych do ukrycia takich jak załamania i fałdy skórne. Pobrana tkanka tłuszczowa jest oczyszczana z elementów komórkowych krwi, surowicy i płynnego tłuszczu. Ślady na skórze po pobraniu tkanki tłuszczowej są minimalne i najczęściej niewidoczne.
• Tkanka tłuszczowa jest wprowadzana do piersi poprzez niewielkie, jedno-milimetrowe nakłucia. Stosując mikrokaniule (niewielkie sondy) rozprowadza się tkankę tłuszczową w postaci drobnych kropli we wszystkie warstwy gruczołu piersiowego. Taki sposób przeszczepu tkanki tłuszczowej pozwala na jej lepsze wgojenie i zintegrowanie z tkanką powiększanej piersi. Daje to pożądany efekt estetyczny.
• Lipomodeling polega na pobraniu i przeszczepieniu żywych komórek tkanki tłuszczowej. Średnio 60 – 70% przeszczepionej tkanki tłuszczowej ulega wgojeniu i przeżywa. Przeszczepione komórki pozostają żywe tak długo jak otaczające je tkanki. Stąd efekt leczenia jest bardzo trwały. Z drugiej strony przeszczepiona tkanka podlega tym samym procesom jak tkanki otaczające. W przypadku spadku masy ciała objętość piersi również ulegnie zmniejszeniu.

Czas trwania zabiegu lipomodelingu zależy od liczby obszarów, z których pobierana jest tkanka tłuszczowa oraz od objętości przeszczepianej tkanki tłuszczowej. Operacja najczęściej trwa około jednej godziny.

Przebieg pooperacyjny: kontrole pooperacyjne

Po zabiegu lipomodelingu piersi dolegliwości bólowe są umiarkowane, najczęściej jednak większe w okolicy dawczej. W ciągu pierwszych dwóch dni po zabiegu rozwija się obrzęk piersi i okolic dawczych. Ustępuje on najczęściej w ciągu 1-3 miesięcy po zabiegu. Zasinienia okolic dawczych i piersi ustępują w ciągu 10-20 dni.

W ciągu pierwszych 4 tygodni po zabiegu wskazane jest unikanie opalania zarówno na słońcu jak i w solarium w celu uniknięcia przebarwień skóry.

Miesiąc po zabiegu widoczne są pierwsze rezultaty leczenia, ale na ostateczny efekt trzeba poczekać 3 do 6 miesięcy.

Wyniki

Wyniki są widoczne po 3 do 6 miesiącach. Jeśli zabieg był wykonany w oparciu o właściwe wskazania i zgodnie z zasadami sztuki chirurgicznej można się spodziewać satysfakcjonujących efektów.  Poprawie ulega zarówno wielkość jak i kontur piersi. Zwiększa się tez atrakcyjność tych części ciała, które będąc okolicami dawczymi tkanki tłuszczowej poddane były zabiegowi liposukcji (biodra, brzuch, talia, uda i kolana).

Bywa, że pacjentka po konsultacji z lekarzem podejmuje decyzję o wykonaniu kolejnej operacji lipomodellingu piersi celem dalszej poprawy kształtu i formy piersi. Oczywiście taka decyzja jest uzależniona od obecności wystarczających obszarów dawczych. Koszt i przebieg drugiej operacji jest taki sam jak pierwszego zabiegu.

Przeszczepiona i wgojona tkanka tłuszczowa zachowuje taką samą żywotność jak tkanki otaczające. Podlega także tym samym procesom starzenia, co z upływem czasu może powodować zmianę kształtu i objętości biustu. Również spadek masy ciała będzie skutkował zmniejszeniem objętości piersi leczonych metodą lipomodellingu.

Niepełne wyniki

Jak już wyżej wspomniano, jeżeli wskazania do zabiegu, oraz technika jego wykonania są poprawne to wyniki korekcji piersi z użyciem lipomodellingu są najczęściej satysfakcjonujące. Czasami wskazane jest przeprowadzenie kolejnego zabiegu celem uzyskania jeszcze lepszego efektu. Liczba takich zabiegów jest uzależniona od odczuć estetycznych pacjentki i lekarza leczącego, oraz od możliwości pozyskania tkanki tłuszczowej z okolicy dawczych.

Czasami po zabiegu mogą wystąpić drobne „niedoskonałości” takie jak: miejscowa nadkorekcja, niewielka asymetria lub niewielkie nierówności powierzchni piersi. Można je skorygować zabiegiem przeszczepu tkanki tłuszczowej wykonywanym w znieczuleniu miejscowym. Zabieg taki wykonuje się nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od pierwszego zabiegu lipomodellingu.

Powikłania

Należy mieć świadomość, że pomimo estetycznego charakteru zabiegu, lipomodeling jest procedurą chirurgiczną obarczoną takim samym ryzykiem operacyjnym jak inne zabiegi.

Mogą wystąpić tu powikłania związane zarówno z zastosowaniem znieczulenia ogólnego (narkozy) jak komplikacje będące konsekwencją działania chirurgicznego.

Komplikacje związane ze znieczuleniem:

Znieczulenie może wywołać nieoczekiwane i niekontrolowane przez organizm powikłania. Nad bezpieczeństwem pacjentek czuwa jednak zespół anestezjologiczny wyposażony w sprzęt i leki spełniające współczesne światowe standardy w tym zakresie. Celem zmniejszenia ryzyka związanego z zastosowaniem znieczulenia ogólnego u pacjentek przeprowadza się przed zabiegiem wszystkie wymagane badania – krwi, moczu, EKG, RTG klatki piersiowej i inne. Wyniki są następnie oceniane przez lekarza prowadzącego (chirurga) i anestezjologa. Ponadto, przed zabiegiem pacjentka jest badana przez lekarza anestezjologa, który ocenia aktualny stan zdrowia pacjentki i omawia z nim wszystkie niezbędne zagadnienia związane z planowanym znieczuleniem.  Po operacji pacjentka pozostaje w oddziale szpitalnym pod opieką lekarza dyżurnego i personelu pielęgniarskiego. Współcześnie stosowane metody znieczulenia ogólnego zapewniają pacjentce maksimum bezpieczeństwa.

Powikłania związane z zabiegiem lipomodelingu piersi:

W przypadku prawidłowego kwalifikowania chorych i przeprowadzenia zabiegu lipomodelingu zgodnie z aktualnymi standardami powikłania obserwuje się bardzo rzadko.

Infekcja: Najlepszym sposobem zapobiegania temu powikłaniu jest właściwa profilaktyka. U każdej pacjentki zakwalifikowanej do zabiegu lipomodelingu wykonywany jest posiew z przedsionka nosa celem wyeliminowania osób nosicieli antybiotykoopornych bakterii chorobotwórczych, które mogłyby się stać przyczyną bardzo trudno gojących się zakażeń i powikłań zapalnych. Zakwalifikowane do leczenia pacjentki otrzymują przed zabiegiem profilaktycznie antybiotyk. Powikłania zapalne ran oraz okolicy dawczej i biorczej (piersi)  zdarzają się niezmiernie rzadko i ustępują po leczeniu antybiotykami.

Krwiak: Krwawienie podczas zabiegu lipomodelingu piersi jest niewielkie. Możliwe jest jednak wystąpienie niewielkich siniaków w okolicy dawczej (brzuch, biodra, uda, kolana) i w okolicy piersi. Ustępują one samoistnie najczęściej w ciągu 2 tygodni.

Odma opłucnowa: Ryzyko uszkodzenia ściany klatki piersiowej i przedostania się do jej wnętrza powietrza (odma) jest niezmiernie małe. Jeśli jednak dojdzie to takiego powikłania, to intensywne leczenie połączone z drenażem klatki piersiowej przynosi szybkie ustąpienie objawów i wyzdrowienie.

Martwica tkanki tłuszczowej: Jest to powikłanie bardzo rzadkie i jeżeli występuje w niewielkich obszarach  piersi to najczęściej ulega resorpcji w ciągu kilku miesięcy. Tylko niezmiernie duże obszary martwicy tkanki tłuszczowej wymagają interwencji chirurgicznej. Zdarza się to niezmiernie rzadko.

Spadek masy ciała: Przeszczepiana tkanka tłuszczowa składa się z żywych komórek, które podlegają normalnym procesom zależnym od przybierania lub utraty masy ciała. Jeżeli więc schudniesz, wówczas Twój biust również ulegnie zmniejszeniu, jeśli utyjesz to także Twoje piersi powiększą się. Stąd najlepszym sposobem utrzymania pożądanej wielkości piersi po zabiegu lipomodelingu jest dbałość o stabilną masę ciała.

Najważniejsze jest jednak to, że w świetle aktualnej wiedzy medycznej nie ma żadnych naukowych podstaw sugerujących istnienie związku pomiędzy zabiegiem lipomodellingu piersi, a ryzykiem rozwojem raka piersi.

Podsumowując, można stwierdzić, że zabieg przeszczepu tkanki tłuszczowej w okolicę piersi jest obarczony niewielkim ryzykiem powikłań. Jeśli nawet takie powikłania wystąpią, to są niegroźne i poddają się leczeniu.

Artykuły powiązane:

1. Jakie techniki operacyjne stosuje się przy zabiegach korekcyjnych piersi?
2. Jakie istnieją wskazania do powiększania piersi?
3. Czy piersi powiększa się tylko za pomocą protez? Jakie protezy stosuje się najczęściej? Czy istnieje absolutnie bezpieczna proteza?

Ginekomastia – redukcja męskich piersi

Nazwa ginekomastia pochodzi z greckiego „gyne”, co oznacza kobieta i „mastos” – pierś, czyli kobiece piersi. Ginekomastia występuje dość często i dotyczy jednej lub obu piersi. Występuje ona w okresie pokwitania u młodych chłopców jak i w okresie przekwitania u mężczyzn w starszym wieku.

W obu tych przypadkach mamy do czynienia z rozrostem tkanki gruczołowej. Rozrost tkanki tłuszczowej towarzyszący otyłości może być przyczyną ginekomastii w każdym wieku. Istnieje też ginekomastia towarzysząca wielu chorobom genetycznym jak zespół Klinefeltera czy hypogonadyzm płciowy, chorobom endokrynologicznym, jak również poalkoholowej marskości wątroby. Hyperplazja, czyli łagodny rozrost tkanki gruczołowej polega na umiarkowanej proliferacji przewodów wyprowadzających gruczołu piersiowego i rozroście jego tkanki włóknistej. Uważa się, że czynnikiem stymulującym tego rodzaju procesy są krążące we krwi estrogeny lub substancje estrogenopodobne.

Zabieg redukcji piersi jest szczególnie pomocny dla mężczyzn, u których rozrost piersi stanowi defekt kosmetyczny.

Podczas zabiegu usuwa się tkankę tłuszczową oraz tkankę gruczołową piersi, a w ekstremalnych przypadkach konieczne jest również wycięcie nadmiaru skóry. Dzięki temu uzyskuje się jędrną i prawidłowo uformowaną klatkę piersiową.

Jeżeli cierpisz z powodu ginekomastii, ta informacja pozwoli Tobie lepiej zrozumieć na czym polega zabieg operacyjny i jakiego rezultatu możesz się spodziewać po jego wykonaniu. Informacja ta nie odpowie na wszystkie Twoje pytania, ponieważ sposób leczenia zależy od wielu indywidualnych czynników.

Wskazania

Zabieg leczenia ginekomastii może być przeprowadzony u zdrowych i emocjonalnie zrównoważonych mężczyzn w każdym wieku. Najlepszymi kandydatami są mężczyźni, których skóra piersi jest jędrna i elastyczna.

Zabieg operacyjny jest przeciwwskazany u mężczyzn otyłych, z dużą nadwagą, u których leczenie powinno rozpocząć się od wprowadzenia ćwiczeń fizycznych i utraty wagi. Poza tym zabiegu nie przeprowadza się u mężczyzn nadużywających alkohol, oraz stosujących leki, w tym głównie anaboliki. Te ostatnie stanowią jedną z przyczyn powstawania ginekomastii. W takich przypadkach zaleca się odstawienie używek i często po okresie kilku tygodni zauważa się zmniejszenie wielkości piersi bez konieczności ingerencji chirurgicznej.

Powikłania

Jeżeli zabieg redukcji piersi przeprowadzany jest przez wykwalifikowanego chirurga, powikłania zdarzają się niezwykle rzadko. Występować mogą: infekcja, uszkodzenia skóry, nierówności powierzchni, krwawienie oraz gromadzenie się płynu w miejscu operowanym. Jeżeli asymetria piersi jest znaczna należy przeprowadzić kolejny zabieg korygujący nadmiar tkanek. Często natomiast zdarza się przejściowa utrata czucia brodawki sutkowej lub odczuwalne jest jej zdrętwienie. Objawy te najczęściej ustępują w ciągu roku.

Konsultacja medyczna

Podczas wstępnej konsultacji nasz chirurg zbierze dokładny wywiad oraz przeprowadzi badanie piersi. W ten sposób będzie możliwe wskazanie przyczyn ginekomastii takich jak: uszkodzenie wątroby, stosowanie leków estrogennych, czy anabolików. Jeżeli przyczyna ginekomastii nie zostanie wyjaśniona, chirurg może skierować Cię na badania specjalistyczne. W niektórych przypadkach chirurg może zalecić również wykonanie badania ultrasonograficznego lub mammografii. Wszystko po to, by wykluczyć obecności raka pierś, choć zdarza się to niezwykle rzadko. Wyżej wymienione badania pozwalają ocenić także skład tkanek gruczołów piersiowych. W ten sposób dokładnie wiadomo, czy przeważa tkanka gruczołowa, czy tłuszczowa i jaka technika zabiegu powinna zostać zastosowana.

Nasz chirurg udzieli Tobie dokładnych instrukcji jak przygotować się do zabiegu operacyjnego, czy wolno jeść, pić, zażywać witaminy i inne lekarstwa przed i w dniu zabiegu. Palacze powinni odstawić palenie minimum jeden do dwóch tygodni przed planowanym zabiegiem i podczas okresu rekonwalescencji. Bowiem palenie papierosów osłabia mikrokrążenie krwi i zaburza prawidłowe gojenie okolic operowanych.

Zabieg operacyjny

Zabieg chirurgiczny przeprowadzany jest zwykle w znieczuleniu ogólnym i trwa około półtorej godziny. Po zabiegu należy pozostać w klinice jedną dobę.

Gruczoł piersiowy w ginekomastii zbudowany jest z tkanki gruczołowej i tłuszczowej. Postępowanie chirurgiczne uzależnione jest od przewagi jednej z nich. W przypadku przewagi tkanki tłuszczowej wystarczy usunąć nadmiar tkanki poprzez jej odessanie. Jednak gdy przeważa tkanka gruczołowa zabieg powinien polegać na chirurgicznym usunięciu całego gruczołu. W tym przypadku liposuction, czyli usunięcie samej tkanki tłuszczowej, jest nieskuteczne.

Obecnie dzięki rozwojowi chirurgii estetycznej, zabieg chirurgicznego leczenia ginekomastii polega w pierwszym etapie na odessaniu tkanki tłuszczowej, a kaniulę wprowadza się najczęściej z cięcia w fałdzie podpiersiowym. Gdy jednak po zastosowaniu liposuction nadal wyczuwalne jest pod otoczką zgrubienie stanowiące tkankę gruczołową, zabieg poszerza się o jej wycięcie. Wykonuje się wówczas cięcie w fałdzie podpiersiowym, pod pachą lub na granicy otoczki i skóry otaczającej i usuwa nadmiernie rozrośnięty gruczoł. W przypadku dużych, obwisłych piersi zachodzi konieczność wycięcia nadmiaru skóry i przesunięcia otoczki ku górze. Tę plastykę wykonuje się niezwykle rzadko, gdyż podczas liposuction skóra ulega najczęściej znacznemu obkurczeniu poprzez pobudzenie jej włókien elastycznych.

Czasami po zabiegu pozostawia się dreny wyprowadzone poprzez osobne nacięcia skórne w celu odsysania zbierającego się płynu tkankowego. Po zamknięciu rany szwami zakłada się opatrunek uciskowy.

Po zabiegu usuniętą tkankę gruczołową poddaje się badaniu histopatologicznemu w celu wykluczenia zmian nowotworowych.

Okres rekonwalescencji

Niezależnie od techniki zabiegu, wycięcia czy odsysania, przez kilka dni możesz odczuwać pewnego rodzaju dyskomfort. Dla wyeliminowania dolegliwości bólowych chirurg przepisze Tobie leki przeciwbólowe.

Przez pewien czas obszar operowany będzie opuchnięty i mogą być widoczne siniaki. W celu zminimalizowania opuchnięcia zalecane jest noszenie przez okres 4 tygodni specjalnego stroju uciskowego (kamizelki). Opuchnięcie zwykle mija po kilku tygodniach.

Ważne jest by powrócić do normalnego życia i funkcjonowania jak najszybciej. Do pracy można wrócić zwykle jeden do dwóch dni po operacji. Szwy skórne usuwane są po tygodniu.

Nasz chirurg może zalecić wstrzemięźliwość od aktywności seksualnej przez okres tygodnia do dwóch. Natomiast ćwiczenia fizyczna i zajęcia siłowe przeciwwskazane są przez okres czterech tygodni. Zwykle po miesiącu można wrócić do normalnego funkcjonowania i aktywności.

Należy pamiętać również by nie eksponować blizn na słońcu przez sześć miesięcy, gdyż promieniowanie słoneczne może pozostawić trwałe przebarwienia skórne. Jeżeli nie możesz uniknąć promieniowania zalecamy stosowanie kremów z filtrem.

Zabieg chirurgiczny w leczeniu ginekomastii poprawi stan i kształt piersi oraz Twoje samopoczucie, lecz nie spowoduje, że klatka piersiowa będzie wyglądała idealnie. Przed zabiegiem musisz dobrze przemyśleć swoje oczekiwania i skonfrontować je z naszym chirurgiem.

Jeśli rozumiesz istotę zabiegu, masz rozsądne oczekiwania, wówczas efekty leczenia mogą być powodem do sporej satysfakcji.

Artykuły powiązane:

1. Jakie techniki operacyjne stosuje się przy zabiegach korekcyjnych piersi?
2. Na czym polega zabieg rekonstrukcji piersi? Kiedy istnieją wskazania do jego wykonania?
3. Czy korekcjom piersi poddają się jedynie kobiety? Czy jest to także męski problem?

Nasączenie okolicy operowanej odpowiednim płynem znacznie zmniejsza krwawienie podczas zabiegu

W ostatnich latach znacznie zwiększyło  się występowanie przerostu piersi u mężczyzn zwane ginekomastią. Występuje ona w trzech postaciach: tłuszczowa, gruczołowa lub mieszana. Najskuteczniejszą metodą leczenia ginekomastii tłuszczowej jest zabieg liposukcji. W przypadku wystąpienia komponenty gruczołowej (ginekomastia mieszana lub gruczołowa) zachodzi konieczność chirurgicznego wycięcia tkanki gruczołowej. Wiąże się to z pozostawienie blizny w okolicy otoczki sutkowej. Najnowsza metoda operacyjnego leczenia ginekomastii gruczołowej pozwala na usunięcie całej zmiany poprzez niewielkie nacięcie w okolicy podpiersiowej. Wielkość nacięcia (ok. 3 mm) oraz jego lokalizacja powodują, że po zagojeniu blizna jest niewidoczna.

Wskazania

Odsysanie tkanki tłuszczowej piersi przy użyciu cienkiej sondy

Najczęstszą postacią ginekomastii jest jej forma mieszana.  Nie zawsze przed operacją można dokładnie zdiagnozować jaki procent zmiany stanowi gruczoł piersiowy.  Stąd każdy przypadek ginekomastii jest potencjalnym wskazaniem do zabiegu bezbliznowego jej usunięcia  metodą shave. Również zabiegi powtórne po wcześniej wykonanej liposukcji piersi  mogą być wykonane tą metodą. Natomiast  zabiegi korekcyjne po niewłaściwie wykonanych operacjach wycięcia ginekomastii wymagają najczęściej  bardzo indywidualnego podejścia i są najczęściej związane z cięciem chirurgicznym wewnątrz otoczki sutkowej.

Zabieg

Stan po odessaniu tkanki tłuszczowej z okolicy piersi lewej - widać wyraźną różnicę konturu piersi

Zabieg korekcyjny ginekomastii jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym. Najczęściej jego pierwszym etapem jest odsysanie tkanki tłuszczowej piersi. Wykonuje się go metodą tumescencyjną (mokrą), która  znacznie ogranicza krwawienie podczas zabiegu (Fot.1).  Mikrokaniula usuwająca tkankę tłuszczową  jest wprowadzana przez niewielkie nacięcie długości ok. 3 mm zlokalizowane w okolicy podpiersiowej (Fot.2).  Po wykonaniu liposukcji chirurg ocenia czy zachodzi konieczność usunięcia tkanki gruczołowej (Fot.3). Jeśli tak to wprowadza poprzez to samo nacięcie w okolicy podpiersiowej  urządzenie (shaver) przy pomocy którego  tkanka gruczołowa jest wycinana (Fot.4). Najczęściej pozostawia się jedynie niewielką warstwę tkanki gruczołowej bezpośrednio pod otoczką sutkową, co zapewnia naturalny i estetyczny efekt kosmetyczny  tej okolicy. W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość badania mikroskopowego usuniętych fragmentów tkanki gruczołowej. Niewielkie nacięcie w okolicy podpiersiowej jest sklejane plastrem typu steri-strip. Sporadycznie  zakładany jest pojedynczy szew.  Czasami  w okolicy operowanej pozostawiany jest cienki dren ssący. W uzasadnionych przypadkach  (np. obfite krwawienie) zachodzi konieczność  rozszerzenia zabiegu poprzez wykonanie cięcia w obrębie otoczki sutkowej. Po operacji pacjent jest ubierany w kamizelkę uciskową obejmującą klatkę piersiową.

Po zabiegu

Tkanka gruczołowa jest usuwana przy użyciu shavera

Po zabiegu pacjent pozostaje w klinice jedną dobę. Najczęściej już wieczorem  wstaje z łóżka i może chodzić. Jeśli zastosowano dren ssący to jest on usuwany w pierwszej dobie po operacji.  Obrzęk okolic operowanych  oraz miejscowe siniaki utrzymują się do miesiąca. Również przez miesiąc zalecane jest noszenie kamizelki uciskowej. Można ją zdejmować do kąpieli.  Jeśli zastosowano zamknięcie nacięć przy pomocy plasterków typu steri-strip wówczas nie ma konieczności zgłaszania się na kontrolę pooperacyjną po tygodniu.  Również po tygodniu można rozpocząć ćwiczenia sportowe. Ostateczny efekt zabiegu uzyskuje się najczęściej po trzech miesiącach.     Po tym okresie zalecana jest kontrola w klinice celem  oceny efektów leczenia.

Zalety metody shave

1. Precyzyjne  usunięcie rozrostu gruczołu piersiowego u mężczyzn – ginekomastii
2. Wykonanie całego zabiegu poprzez niewielkie nacięcie w okolicy podpiersiowej pozostawiające niewidoczną bliznę
3. Możliwość badania mikroskopowego usuniętych fragmentów gruczołu
4. Krótki okres rekonwalescencji
5. Nie ma konieczności przyjazdu na wizytę kontrolną bezpośrednio po zabiegu

Wady metody shave

1. Nieznacznie większe ryzyko krwawienia okolicy operowanej wymagające zastosowania drenów ssących
2. W uzasadnionych przypadkach konieczność rozszerzenia zakresu zabiegu poprzez cięcie w okolicy otoczki sutkowej

Artykuły powiązane:

1. Jak wykonywany jest zabieg powiększenia piersi? Jakie cięcia skórne są najczęściej stosowane? Gdzie umieszcza się protezy?
2. Kiedy wykonuje się zabieg podnoszenia piersi?
3. Czy korekcjom piersi poddają się jedynie kobiety? Czy jest to także męski problem?

Jeśli rozważasz podniesienie piersi

Upływający czas, ciąża, karmienie piersią, nadmierny rozrost gruczołu piersiowego i działanie przyciągania ziemskiego powodują niekorzystne zmiany w wyglądzie kobiecych piersi. Nadmierna wiotkość skóry odpowiada za utratę ładnego kształtu i konsystencji piersi, które stają się opadające.

Podniesienie piersi ( podnoszenie piersi ) zwane mastopexią jest zabiegiem chirurgicznym, który poprawia kształt piersi, czasami zmniejsza rozmiar otoczki brodawki. Jeśli piersi są zbyt duże wówczas zabieg połączony jest z redukcją gruczołu piersiowego i jego plastyką. Jeśli opadające piersi są zbyt małe, wówczas operację można połączyć z wszczepieniem implantu piersiowego.

Jeśli rozważasz wykonanie u siebie zabiegu podniesienia piersi  lub redukcji piersi wówczas ten tekst pozwoli Ci na lepsze zrozumienie istoty tej operacji – kiedy jest ona wskazana i jakich efektów możesz się spodziewać. Zapewne nie odpowie Ci na wszystkie pytania, ponieważ zależą one od indywidualnych cech każdej pacjentki. Pamiętaj wyjaśnić wszelkie wątpliwości podczas osobistej konsultacji z naszym lekarzem.

Kto jest najlepszym kandydatem do zabiegu podniesienia lub redukcji piersi

Podnoszenie piersi lub redukcja piersi mają na celu poprawę Twojego wyglądu i samopoczucia ale nie koniecznie gwarantują idealny kształt Twoich piersi lub tym bardziej zmianę podejścia do Ciebie innych ludzi. Zanim podejmiesz decyzję dotyczącą leczenia operacyjnego przemyśl dokładnie swoje oczekiwania i przedyskutuj je z naszym chirurgiem.

Najlepszym kandydatem do zabiegu podnoszenia piersi lub redukcji piersi jest emocjonalnie stabilna kobieta, której oczekiwania co do działań chirurgicznych są realistyczne.

Najlepsze efekty uzyskuje się u kobiet z małym, opadającym biustem.

Podniesienie dużych piesi może w przyszłości  powodować jego dalsze opadanie i pogorszyć wyniki operacji.

Wiele kobiet decyduje się na zabieg podniesienia piersi z powodu ich opadania w wyniku przebytej ciąży. Jeśli jednak planujesz ponowne zajście w ciążę, wówczas rozsądniej będzie odłożyć zabieg podniesienia piersi. Powodem tego nie jest jakiekolwiek ryzyko związane z ciążą lub karmieniem piersią, natomiast kolejna ciąża może ponownie spowodować rozrost i opadanie skorygowanych wcześniej piersi.

Najczęstszymi kandydatkami do zabiegu redukcji piersi są kobiety cierpiące wskutek bardzo dużych rozmiarów biustu. Ich ciężar może być powodem znacznych dolegliwości bólowych ramion i kręgosłupa i nadto powodować spore ograniczenia w zachowaniu pełnej aktywności ruchowej.

Duże piersi są często przyczyną znacznych problemów pielęgnacyjnych, powodują otarcia i odparzenia skórne pod piersiami i w okolicy naramek stanika.

Duży biust może zaburzać prawidłowy sen, powodując napady duszności wskutek ucisku na klatkę piersiową.

Ryzyko związane z zabiegiem

Podniesienie i redukcja piersi nie należą do operacji łatwych, ale wykonywane przez doświadczonego chirurga są operacjami bezpiecznymi.

Istnieje jednak zawsze ryzyko powikłań związanych z samym zabiegiem i znieczuleniem ogólnym.

Krwawienie pooperacyjne i infekcja nie zdarzają się często, lecz jeśli wystąpią wówczas przedłużają czas powrotu do pełnej aktywności i mogą być przyczyną gorszego wyglądy blizn poperacyjnych.

Operacja podniesienia i redukcji piersi pozostawia zawsze blizny. Przebiegają one najczęściej dookoła otoczki i pionowo w dół do fałdu podpiersiowego. Stosowane przez nas techniki operacyjne pozwalają najczęściej uniknąć blizny poziomej w fałdzie podpiersiowym. Mimo, że blizny poperacyjne są początkowo różowe, to jednak po kilku miesiącach najczęściej bledną, są mniej zauważalne i dają się ukryć pod stanikiem lub strojem kąpielowym.

U osób palących istnieje skłonność do gorszego gojenia się ran i  rozleglejszych blizn.

Operacja może powodować zaburzenia czucia brodawek sutkowych. Są one najczęściej przejściowe, choć w przypadku redukcji bardzo dużych piersi może dojść do trwałego osłabienia czucia brodawek.

Planując operację

Podczas wstępnej konsultacji należy szczegółowo omówić swoje oczekiwania z naszym chirurgiem i uważnie wysłuchać jego opinii. Każdy pacjent i każdy lekarz mogą mieć odmienne opinie co do oczekiwanego kształtu i wielkości piersi po operacji.

Chirurg dokładnie zbada Twoje piersi. Omówi z Tobą wszystkie czynniki, które mogą mieć wpływ na przebieg operacji, takie jak Twój wiek, rozmiar i kształt biustu, stan Twojej skóry, ewentualne użycie implantów.

Chirurg omówi w szczegółach przebieg operacji, ryzyko z nią związane i rozmiar blizn jakie pozostaną w konsekwencji leczenia.

Zostaniesz poinformowana o rodzaju znieczulenia i wymaganych badaniach przedoperacyjnych.

Jak przygotować się do operacji

W zależności od Twojego wieku i wywiadu rodzinnego może być wskazane wykonanie mammografii przed zabiegiem. Jako zasadę przyjęliśmy wykonywanie badania USG piersi przed operacją.

Wskazane będzie także wykonanie badań krwi i moczu oraz prześwietlenie klatki piersiowej i badanie EKG.

Otrzymasz również szczegółowe informacje dotyczące jedzenia i picia przed zabiegiem, jak również jakich witamin i leków należy się wystrzegać.

Jeśli jesteś osobą palącą to powinnaś zaprzestać palenia na dwa tygodnie przed operacją.

Rodzaj znieczulenia

Zabiegi podniesienia i redukcji piersi  wykonywane są w znieczuleniu ogólnym. Stosowany obecnie rodzaj anestezji oraz wysoki poziom lekarzy prowadzących w naszej klinice znieczulenie ogólne pozwala na bezpieczne i komfortowe przeprowadzenie operacji.

Operacja

Operacja podniesienia piersi (mastopexia) trwa najczęściej dwie, do trzech godzin. Redukcja piersi wymaga trzech, do czterech godzin. Stosowane są różne techniki operacyjne, ale najczęściej używaną w naszej klinice jest technika wertikalna unikająca cięcia poziomego w fałdzie podpiersiowym, pozwalająca jednocześnie uzyskać naturalny kształt piersi.

Skóra dookoła otoczki brodawki sutkowej jest pozbawiana naskórka, co pozwala na przemieszczenie całego kompleksu brodawki ku górze. Dolna część gruczołu jest modelowana (podniesienie piersi) lub wycinana i modelowana (redukcja piersi) celem uzyskania naturalnego kształtu piersi. Na gruczoł zakładane są szwy wchłanialne, natomiast skóra dookoła otoczki jest zeszywana pojedynczymi szwami niewchłanialnymi. Pionowa część rany, pomiędzy otoczką i fałdem podpiersiowym jest najczęściej zeszywana szwem o przedłużonym okresie wchłanialności.

U niewielkiej części pacjentek, z minimalnym opadaniem gruczołu piersiowego, może mieć zastosowanie zabieg ograniczony do niewielkiego nacięcia dookoła otoczki brodawki sutkowej.

Jeśli operacja podniesienia piersi jest połączona z wszczepieniem implantu piersiowego, wówczas jest on umieszczany bezpośrednio pod gruczołem piersiowym lub pod mięśniem piersiowym większym.

Po operacji

Po operacji będziesz nosić specjalny stanik sportowy, a rany będą pokryte opatrunkiem.

Piersi będą opuchnięte i bolesne w ciągu pierwszych dni po operacji, mogą być widoczne niewielkie siniaki. Dolegliwości te nie są najczęściej zbyt dokuczliwe i można je złagodzić stosując doustne środki przeciwbólowe.

Stanik należy nosić do czterech tygodni po operacji. Szwy będą zdjęte w ciągu dwóch tygodni po operacji.

Początkowo możesz odczuwać osłabienie czucia brodawek i skóry piersi. W ciągu kilku tygodni obrzęk piersi ustępuje, a czucie brodawek powraca do normy. Jedynie w szczególnych przypadkach dochodzi do trwałego zaburzenia czucia brodawek.

Powrót do normy

Gojenie jest procesem stopniowym. Najczęściej powrót do pełnej sprawności wymaga dwóch, trzech tygodni. Unikaj w tym czasie noszenia ciężkich rzeczy.

Uprawianie sportu jest niewskazane w ciągu pierwszego miesiąca po operacji.

Twoje piersi będą początkowo twardsze, a blizny pomarszczone. Stopniowo blizny będą ulegać wygładzeniu, a  konsystencja piersi stanie się naturalna. Zmiany te wymagają jednak kilku miesięcy.

Jeśli zajdziesz w ciążę, wówczas karmienie piersią będzie możliwe, choć musisz się liczyć z pogorszeniem kształtu swoich piersi.

Twój nowy wygląd

Nasz chirurg dołoży wszelkich starań by blizny pooperacyjne były jak najbardziej dyskretne. Pamiętaj jednak, że blizny po podniesieniu i redukcji piersi są rozległe i trwałe.

Przez kilka pierwszych miesięcy mogą być zaróżowione. Bywa, że bledną dopiero po ponad roku.
Ich ukrycie pod bielizną nie stanowi jednak najmniejszego problemu.

Pamiętaj także, że efekt podniesienia lub redukcji piersi nie jest trwały. Upływający czas, działanie grawitacji, zmiany wagi ciała, ciąża mogą spowodować zmianę wyglądu Twoich piersi i spowodować ich ponowne opadania. Sporo zależy tu od Twojego trybu życia, aktywności i sposobu odżywiania.

Zakres satysfakcji z efektów zabiegu podniesienia i redukcji piersi zależy w dużej mierze od zrozumienia istoty samego zabiegu i od tego na ile oczekiwania pacjentki są rozsądne i realistyczne.

Artykuły powiązane:

1. Jakie techniki operacyjne stosuje się przy zabiegach korekcyjnych piersi?
2. Jak wykonywany jest zabieg powiększenia piersi? Jakie cięcia skórne są najczęściej stosowane? Gdzie umieszcza się protezy?
3. Kiedy wykonuje się zabieg podnoszenia piersi?

Powiększanie i rekonstruowanie piersi wykonuje się najczęściej za pomocą protez. To one wywołują najwięcej emocji wśród tzw. opinii publicznej. Pogląd na temat protez piersiowych kształtowany jest najczęściej przez media, które zainteresowane są tylko wiadomościami sensacyjnymi.

Jednak nie takich wiadomości potrzebuje kobieta decydująca się na zabieg powiększania piersi. Zwracając się do chirurga zajmującego się tą dziedziną chirurgii estetycznej, może oczekiwać wyczerpujących informacji na ten temat. Dobrze jest jednak, gdy już wcześniej posiada pewne poglądy w zakresie protez piersiowych. Konsultacja lekarska ma wówczas większą wartość i pozwala na dokonanie optymalnego wyboru.

Jakie rodzaje protez są obecnie stosowane na świecie i w Polsce? Najdłuższe zastosowanie mają protezy silikonowe (od 1962 – Cronin i Gerow), znacznie później weszły na rynek protezy solne (szczególnie popularne w Stanach Zjednoczonych po roku 1992). W poszukiwaniu czegoś doskonalszego Anglicy wprowadzili przed kilku laty protezy wypełnione olejem sojowym. Po nich Niemcy zaproponowali protezy hydrożelowe.

Poniższy film prezentuje proces doboru implantów piersi przy pomocy programu BioDynamic.

Początkowo protezy miały gładką powierzchnię, od 10 lat zaczęto stosować protezy o chropowatej (teksturowanej) powłoce.

Czy zatem po 40 latach stosowania protez piersiowych doczekaliśmy się jednego idealnego rodzaju protez?

Niestety nie. Przyjrzyjmy się zatem krótko poszczególnym rodzajom protez, oceńmy ich zalety i wady.

Na wstępie trzeba zaznaczyć, że powłoka protez piersiowych wykonana jest najczęściej z silikonu stałego. Rozróżnia się je na podstawie tego, czym są wypełnione. Stąd więc potocznie używa się określeń: protezy silikonowe, solne, sojowe czy hydrożelowe.

Protezy silikonowe stosowane są od 40 lat. Początkowo były to protezy pierwszej generacji (1962-1970). Cechowały się grubą powłoką i gęstą konsystencją żelu silikonowego. Miały więc dobrą szczelność, natomiast były twardsze niż naturalna pierś. W latach 1970-1980 stosowano protezy drugiej generacji – o cienkiej powłoce. Miały więc lepszą konsystencję, jednak ich szczelność pozostawiała sporo do życzenia. To właśnie z tymi protezami związane były największe kłopoty i to one w dużej mierze spowodowały liczne „afery”, które w ostateczności doprowadziły do wprowadzenia w Stanach Zjednoczonych w 1992 roku moratorium na ich stosowanie. Od 1980 roku zaczęto wprowadzać protezy trzeciej generacji. Cechują się one wielowarstwową powłoką o bardzo dobrej szczelności, a jednocześnie są na tyle cienkie, że posiadają naturalną konsystencję. Właśnie te protezy stosuje się dziś powszechnie. Ich wadą jest niestety nieprzejrzystość dla promieni rentgenowskich, co znacznie utrudnia wykonanie mammografii. Ponadto silikon nie wchłania się w organizmie ludzkim i jeśli nastąpi jego wyciek z protezy, wówczas gromadzi się w piersi i wymaga operacyjnego usunięcia. Pamiętać jednak należy, że jest on substancją obojętną dla organizmu. To nie trucizna, która mogłaby spowodować zatrucie. Nadto jeśli jakakolwiek proteza ulegnie pęknięciu, to należy ją zawsze wymienić, niezależnie od tego, czym jest wypełniona.

Protezy solne są przejrzyste dla promieni rentgenowskich. Sól fizjologiczna, która je wypełnia, jest roztworem obojętnym dla organizmu i całkowicie wchłanialnym w przypadku jakiegokolwiek wycieku. Wszczepiać je można poprzez mniejsze cięcia, a także stosując techniki endoskopowe. Wadą tych protez jest mniej naturalna konsystencja, wyczuwalna szczególnie w przypadku piersi małych, posiadających niewielką komponentę gruczołową. Również szczelność tych protez jest gorsza od poprzednio opisywanych.

Wiele obiecywano sobie po protezach wypełnionych olejem sojowym. Konsystencja tych protez do złudzenia przypominała konsystencję piersi. Protezy były przepuszczalne dla promieni rentgenowskich. Niestety po kilku latach ich stosowania okazało się, że olej sojowy ulega rozpadowi na wolne kwasy tłuszczowe, powodujące nieprzyjemny zapach roztaczający się dookoła pacjentki. Z tego powodu zaniechano stosowania tych protez.

Od kilku lat w Europie, a od dwóch lat w Polsce zaczęto lansować protezy hydrożelowe. Ich zaletą miały być: doskonała przejrzystość dla promieni rentgenowskich oraz wchłanialność hydrożelu w organizmie w przypadku niewielkiego wycieku z protezy. Ulegając tym zachętom, coraz więcej lekarzy stawało się zwolennikami tych protez. Również wiele pacjentek, szczególnie z Niemiec, decydowało się na powiększenie piersi za pomocą protez hydrożelowych. Niestety w ostatnim roku pojawiło się sporo krytycznych doniesień, które postawiły pod znakiem zapytania bezpieczeństwo stosowania tego rodzaju protez. Szczelność powłoki protez okazała się wielokrotnie zawodna, a wyciekający hydrożel, mimo zapewnień producenta, nie wchłaniał się w organizmie. Stąd coraz głośniej mówi się o zaniechaniu stosowania tych protez.

Cóż więc pozostaje kobietom, które dziś decydują się na zabieg powiększenia piersi? Czy mogą oczekiwać czegoś, co jest bezpieczne i niezawodne w 100%? Niestety nie. Po 40 latach nie doczekaliśmy się absolutnie bezpiecznych protez. Jednak te 40 lat spowodowało, że dziś ryzyko związane z wszczepianiem protez piersiowych jest minimalne. Nadal aktualne pozostaje zagrożenie rozwojem torebki łącznotkankowej dookoła protez. Jednak dzięki staraniom producentów oraz znacznie zaawansowanej technice chirurgicznej zagrożenie to wynosi dziś jedynie 2-4%. Również badania prowadzone na całym świecie udowodniły, że protezy piersiowe nie tylko nie zwiększają ryzyka rozwoju raka piersi, ale wielokrotnie to ryzyko zmniejszają.

Nie ma dziś jednej idealnej protezy, którą można by stosować u każdej kobiety w każdym wieku.

Kobietom młodym, z małym biustem śmiało można polecać protezy silikonowe, kobietom po 40 roku życia lepiej wszczepiać protezy solne. Jeśli korygujemy umiarkowanie opadający biust i wszczepiamy protezy pod gruczoł, lepiej będzie, jeśli zastosujemy te wypełnione silikonem. U kobiet z grupy podwyższonego ryzyka nowotworowego rozsądniej jest stosować protezy solne, które nie utrudnią w przyszłości wykonywania rutynowej mammografii.

Wybierając protezy, należy brać pod uwagę wszystkie aspekty, zarówno te zdrowotne, jak i estetyczne. Niezmiernie ważne jest to, by protezy pochodziły z wiadomego źródła, by posiadały polskie atesty. Najlepiej wybierać renomowane firmy, dające gwarancję najlepszego produktu. Kupowanie protez tanich, okazyjnych jest działaniem wielce nieodpowiedzialnym. Niestety to, co dobre, ma też swoją cenę. Jednak w przypadku takiego zabiegu, jak powiększanie piersi, nie ma miejsca na ryzykowne oszczędności.

Trafnie podjęta decyzja pozwala na osiągnięcie efektu, który jest źródłem radości i satysfakcji na wiele lat.

Warto o tym pamiętać, gdy poważnie myśli się o powiększeniu piersi za pomocą protez.

Jerzy Kolasiński

Artykuły powiązane:

1. Powiększanie piersi – powracający temat
2. Protezy piersiowe a rak piersi
3. Jakie istnieją wskazania do powiększania piersi?

Prawidłowa pierś dorosłego mężczyzny zawiera niewielką ilość tkanki tłuszczowej i gruczołowej, natomiast jej podstawowym składnikiem jest mięsień piersiowy – często rozrośnięty na skutek intensywnych ćwiczeń fizycznych.

Ginekomastia jest to patologiczny jedno- lub dwustronny rozrost gruczołu piersiowego u mężczyzn. Nazwa pochodzi od greckiego gyne (kobieta) i mastos (pierś). Ginekomastia o różnym stopniu nasilenia występuje u 32-36% dorosłych mężczyzn. Jej przyczyną są najczęściej zaburzenia hormonalne w okresie dojrzewania płciowego. Jest jednym z objawów zespołu Klinefeltera i innych chorób związanych z niedorozwojem płciowym (hipogonadyzmem). Zwykle ujawnia się między 13 a 17 rokiem życia. Ponadto może się wiązać z nadmiernym wytwarzaniem tkanki tłuszczowej w obrębie klatki piersiowej. Inną częstą przyczyną ginekomastii może być długoterminowe przyjmowanie środków anabolizujących, co jest popularne wśród wielu sportowców, m.in. kulturystów. W wieku dorosłym rozwój piersi u mężczyzn jest również następstwem zmniejszonego wytwarzania testosteronu i – co za tym idzie – dominacją żeńskich hormonów płciowych. Ginekomastia może również występować w przebiegu chorób wątroby. Zawsze przed chirurgicznym leczeniem tej choroby należy przeprowadzić dokładne badania hormonalne i poszukać wszelkich możliwych przyczyn chorobowych jej występowania. W ocenie mikroskopowej powiększonego gruczołu piersiowego (hiperplazji) przeważa rozrost przewodów piersiowych wyprowadzających oraz włókien fibrylarnych. Jeżeli jednak ginekomastii towarzyszy otyłość, w ocenie histologicznej zdecydowaną większość stanowią komórki tłuszczowe. To właśnie na podstawie proporcji tkanki gruczołowej do tkanki tłuszczowej klasyfikuje się przypadki hiperplazji. Ocena histologiczna możliwa jest jednak dopiero po operacji.

Pacjent lat 28 z ginekomastią oraz pacjent pół roku po zabiegu liposukcji piersi

Pierwsze informacje o operacyjnym leczeniu ginekomastii pochodzą z XVII wieku. W pierwszej połowie XX wieku wszystkie chirurgiczne metody leczenia tej choroby pozostawiały nieestetyczne blizny wokół otoczki sutkowej i nieregularności skóry. W 1928 roku Dufourmentel zaproponował cięcie na granicy otoczki i skóry otaczającej, dające lepszy ostateczny efekt kosmetyczny. Kilka lat później Webster rozpowszechnił technikę cięcia półokrągłego wewnątrz otoczki z pozostawieniem dość grubej warstwy tkanek pod otoczką i brodawką sutkową, zabezpieczając w ten sposób przed zagłębieniem i nieregularnościami. Balch natomiast, by uniknąć jakichkolwiek blizn w obrębie klatki piersiowej, zaproponował dojście operacyjne spod pachy. Ze względu na fakt, iż w skład piersi wchodzi również tkanka tłuszczowa, w ostatnich latach wykorzystuje się technikę odsysania (liposuction) w chirurgicznym leczeniu ginekomastii. Jeśli ginekomastia ma złożoną budowę histologiczną, wówczas metodę jednoczesnego odsysania tkanki tłuszczowej uzupełnia się o usunięcie tkanki gruczołowej z niewielkiego nacięcia w fałdzie podpiersiowym (Cohen, Pozez i McKeown) bądź w obrębie otoczki sutkowej (Pitmann). Ta technika chirurgiczna zabezpiecza przed powstaniem zagłębienia otoczki sutkowej i opadnięciem piersi, a jednocześnie przy dużych zmianach pozwala na usunięcie nadmiaru skóry.

Zabieg przeprowadza się zwykle w znieczuleniu ogólnym. Po zabiegu wskazane jest noszenie specjalnego ubioru uciskowego przez okres 4 do 5 tygodni.

Ostateczne efekty leczenia są najczęściej bardzo dobre.

Małgorzata Kolenda

Artykuły powiązane:

1. Jakie techniki operacyjne stosuje się przy zabiegach korekcyjnych piersi?
2. Czy korekcjom piersi poddają się jedynie kobiety? Czy jest to także męski problem?
3. Podniesienie piersi i redukcja piersi

Mimo że w większości do korekcji piersi zgłaszają się kobiety, to również część mężczyzn wymaga skorygowania tej okolicy ciała. Najczęstszym powodem takich korekcji jest rozrost piersi u mężczyzn zwany ginekomastią.

Może być on spowodowany zaburzeniami hormonalnymi w okresie dojrzewania lub stosowaniem anabolików czy chorobami wątroby. Często towarzyszy otyłości, szczególnie u dorosłych mężczyzn. Więcej informacji znajduje się na następnych stronach kwartalnika.

Znacznie rzadziej wykonywane są u mężczyzn zabiegi powiększania piersi. Bywa jednak, że panowie chcący wyglądać atletycznie, zamiast wylewać pot na siłowni wszczepiają sobie protezy uwypuklające mięśnie piersiowe. Zabieg taki wykonywany jest najczęściej w narkozie, a jego efekty nie wpływają na wzrost tężyzny fizycznej, choć upodabniają pacjenta do najlepszych atletów.

Artykuły powiązane:

1. Jakie techniki operacyjne stosuje się przy zabiegach korekcyjnych piersi?
2. Czy piersi powiększa się tylko za pomocą protez? Jakie protezy stosuje się najczęściej? Czy istnieje absolutnie bezpieczna proteza?
3. Jak wykonywany jest zabieg powiększenia piersi? Jakie cięcia skórne są najczęściej stosowane? Gdzie umieszcza się protezy?

Znacznie rzadziej wykonywane są u mężczyzn zabiegi powiększania piersi. Bywa jednak, że panowie chcący wyglądać atletycznie, zamiast wylewać pot na siłowni wszczepiają sobie protezy uwypuklające mięśnie piersiowe.

Zabieg taki wykonywany jest najczęściej w narkozie, a jego efekty nie wpływają na wzrost tężyzny fizycznej, choć upodabniają pacjenta do najlepszych atletów.

Zabiegi rekonstrukcji piersi wykonuje się zarówno równocześnie z zabiegiem amputacji piersi, jak i w okresie późniejszym. Do rekonstrukcji wykorzystuje się odpowiednio skonstruowane protezy piersiowe. Wielokrotnie zastosowanie mają własne tkanki pacjentki, takie jak mięśnie, tkanka tłuszczowa i skóra.

Niezmiernie ważne jest natomiast to, że obecnie zabiegi tego rodzaju są coraz częściej wykonywane i że większość kobiet po amputacji piersi kwalifikuje się do jej zrekonstruowania.

Artykuły powiązane:

1. Jakie istnieją wskazania do powiększania piersi?
2. Jak wykonywany jest zabieg powiększenia piersi? Jakie cięcia skórne są najczęściej stosowane? Gdzie umieszcza się protezy?
3. Kiedy wykonuje się zabieg podnoszenia piersi?